Op de bodem van het Huron-meer, in het noorden van de Verenigde Staten, is een schip teruggevonden dat meer dan 125 jaar geleden zonk. Door het ijskoude water bleef het zeilschip intact. Net als de reddingssloep waarmee de bemanningsleden zich wilden redden, maar die ze vergaten los te maken van het schip. "Dit is ijzingwekkend."
Bevroren in de tijd: scheepswrak en noodlottig reddingsbootje ontdekt op de bodem van Amerikaans meer
Op 26 september 1894 kwam het zeilschip Ironton in botsing met het vrachtschip Ohio in het Huron-meer, in het noorden van de VS. De Ohio ging heel snel ten onder in het ruwe water. De Ironton daarentegen bleef nog een uur lang ronddobberen in het donker, met een gat in de boeg.
De zeven bemanningsleden van de Ironton zochten hun toevlucht in een reddingssloep. Helaas dacht niemand eraan om het touw los te maken waarmee de sloep aan het schip vasthing. Vijf bemanningsleden kwamen om. Op de Ohio vielen geen slachtoffers.
125 jaar later slaagden wetenschappers erin de Ironton te lokaliseren op de bodem van het meer, op een diepte van zo'n 100 meter. Door het ijskoude water is het schip intact gebleven. Net als de gedoemde sloep die nog altijd aan het schip hangt.
Mysterie
De Ironton werd in 1873 gebouwd. Twintig jaar lang voer het zeilschip tussen de havens aan de Grote Meren op of nabij de grens van de Verenigde Staten en Canada. Aan boord vervoerde het graan, tarwe, steenkool, timmerhout en/of ijzererts. Zo leverde het schip zijn eigen bescheiden bijdrage aan de groei en bloei van het Amerikaanse Midwesten.
Tot het in 1894 dus zonk na een botsing met de Ohio. In 2017 werd het wrak van de Ohio teruggevonden. De exacte locatie van de Ironton bleef een mysterie, ondanks uitgebreid onderzoek en gedetailleerde beschrijvingen van de overlevenden over de plaats waar het zeilschip zonk. Tot in 2019, toen wetenschappers van de Thunder Bay National Marine Sanctuary een nieuwe expeditie startten. Sonarbeelden toonden toen een vaartuig op de bodem van het meer dat leek op de Ironton.
Later keerde een nieuwe expeditie terug om onderwaterbeelden te maken, en die brachten eindelijk opheldering. De Ironton was terecht, met alle zeilen en touwwerk nog intact, de drie masten stevig rechtop en een anker dat rustte op de achtersteven.
En de reddingsboot. "Dat was het meest ijzingwekkende. Als die correct gebruikt was, zouden zoveel levens niet verloren gegaan zijn", zegt Jeff Gray, die het Thunder Bay National Marine Sanctuary leidt.
Scheepswrakstraat
Het Thunder Bay National Marine Sanctuary is een reservaat voor de bescherming van bijna 100 historische scheepswrakken die op de bodem van het Huron-meer rusten. Het meer kan erg verraderlijk zijn. Niet voor niets staat een deel ervan bekend als "shipwreck alley", "scheepswrakstraat". Veel schepen gingen er in de loop van de geschiedenis ten onder, veel matrozen vonden er de dood.
De vindplaats van de Ironton zal allicht aangeduid worden met een boei. Die waarschuwt andere schepen om hun anker daar niet uit te gooien, en maakt onderzoek naar het schip ook makkelijker.
Jeff Gray heeft moeite om de Ironton te bestempelen als een wrak. "Het is moeilijk om het een wrak te noemen. Het is een schip, rustend op de bodem van de zee, volledig intact. En de reddingsboot daar, het is letterlijk een moment bevroren in de tijd."


