ILVO verheugd met nieuw varkensras in Sint-Niklaas: "Fijn dat boeren weer meer experimenteren"

In de hoevewinkel van het Bagynhof in Sint-Niklaas wordt sinds kort een nieuw soort varkensvlees verkocht: van het "Bagynvarken", een bijzonder ras dat op de boerderij wordt gekweekt. "Een waardevol initiatief binnen de varkensindustrie", stelt Marijke Aluwé van het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek (ILVO). "De varkenssector ligt onder vuur en heeft het economisch heel moeilijk. Het is dus belangrijk dat er nieuwe manieren gezocht worden om de varkens opnieuw wat dichter bij de consument te brengen."

Het Bagynhof oogst zelf het voer van de varkens, de dieren lopen vrij rond, je kan de boerderij bezoeken, en het vlees wordt ter plekke verwerkt en verkocht: een werkwijze die het ILVO toejuicht. "Het is een mooi voorbeeld van korte keten", vindt Aluwé. "Bij korte keten weet je als consument waar je vlees vandaan komt en weet je zeker dat het van goede kwaliteit is. We merken dat daar de laatste tijd meer vraag naar is. We eten met z'n allen wat minder vlees tegenwoordig, maar het vlees dat we dan wel eten, mag extra smakelijk zijn."

"De Vlaamse varkensindustrie is nog steeds heel hard gefocust op efficiëntie. Dat wil zeggen: er wordt ingezet op varkens die je zo weinig mogelijk moet voederen en die per worp zo veel mogelijk biggen voortbrengen. Een varken moet aan veel eisen voldoen en zo zitten we met een gestandaardiseerd varken dat veel opbrengt, maar soms wat taai vlees heeft", gaat de experte verder. "De laatste 5 à 10 jaar wordt er echter weer meer geëxperimenteerd: er wordt niet meer enkel gekeken naar hoeveel het opbrengt, maar naar de smaak van het vlees. Een fijne kentering", zegt Aluwé.

Het Bagynvarken is een kruising van twee bestaande rassen: Piétrain en Duroc. "Een goede combinatie", volgens Marijke Aluwé. "De Piétrain vraagt weinig voeding, is economisch een slimme keuze. Maar het is een varken met mager vlees. De Duroc heeft wat meer vet in het vlees, dat is wat smakelijker. Maar zuiver Durocvlees is heel duur, want die varkens moet je veel voederen. Door die twee rassen te gaan kruisen, krijg je lekker mals vlees dat betaalbaar blijft."

Heel uniek is de kruising niet, volgens Aluwé. "Duroc wordt vaak gebruikt in kruisingen voor een betere vleeskwaliteit", legt ze uit. "Toch mogen ze het Bagynvarken gerust een uniek varken noemen, want het is tenslotte niet alleen de genetica die zorgt voor de smaak van het vlees. Het is een totaalpakket: ook de plek waar ze leven, de voeding die ze krijgen, de manier van slachten, ... Dat speelt allemaal mee."

Piétrain is een veelgebruikt varkensras voor massaproductie. Is het vlees van het Bagynvarken dan effectief beter dan het gemiddelde vlees in de supermarkt? "Jazeker", is de varkensexperte van mening. Ze vergelijkt het met het hondenras Labradoedel, een kruising van een Labrador en Poedel. "De ene pup heeft meer krulletjes dan de andere. Maar zelfs de pups met minder krulletjes zal je nog steeds duidelijk kunnen onderscheiden van een zuivere Labrador. Zo is het ook met de kruising van die varkens: elk biggetje is net wat anders, maar gemiddeld zal je weldegelijk malser vlees hebben als er met Duroc werd gekruist", besluit de varkensexperte.