1 jaar Oekraïners in Vlaanderen: "Ik heb hier vooral leren wachten", zegt Maria uit Odessa

De gemeente Lochristi vangt op dit moment 60 Oekraïense vluchtelingen op in het voormalige klooster aan de Bosdreef. Maria uit Odessa woont er al zes maanden. "Ik ben blij dat ik hier ben terechtgekomen. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam. In Odessa woonde ik vlak bij de zee. Russische schepen hadden ons in het vizier. Ik ben samen met mijn invalide man gevlucht toen de explosies te erg werden. Hij wilde naar België komen en daar ben ik nog steeds blij om."

Eén van de grote verschillen met haar thuisland ervaart Maria bij de administratie. "Wachten, wachten, wachten. Alles gaat zo traag hier. Ik wil werken, maar moet wachten. Ik wil studeren, maar moet wachten. Als je in Oekraïne iets wilt, kan het bijna meteen. Hier zijn er altijd papieren nodig, en toestemmingen of overleg", lacht ze. Ondertussen heeft ze uitzicht op een job dankzij de VDAB. "Ik kan binnenkort beginnen als kassierster. In Odessa werkte ik ook in een grote supermarkt, daarvoor als verpleegster. Kunnen praten met mensen in het Nederlands zal me goed doen om de taal verder te leren."

Helaas is de man van Maria ondertussen overleden aan een trombose. "Dat is moeilijk geweest. Ik heb schoonfamilie in Ijsland en Roemenië, eigen familie nog in Oekraïne, maar hier ben ik alleen. Mijn man was diabeet en invalide, maar zijn dood kwam onverwacht." Maria wordt goed opgevangen door de mensen van het sociaal huis in Lochristi. Ze hoopt nu verder haar leven in België te kunnen opbouwen. "Ik weet niet of ik ooit zal terugkeren naar Oekraïne. We moeten ondertussen verder. Ik wil werken, geld verdienen en me verder integreren", besluit ze.