Een jaar na de start van de Russische invasie van Oekraïne, blijft het land zich standvastig verzetten. Oekraïne treedt op als één front, ondanks jarenlange spanningen tussen de burgers: sommigen voelden zich meer aangesloten bij het Westen, anderen meer bij Rusland. De Vlaams-Oekraïense Anastacia Galouchka vertelt bij "Vranckx & Byloo" hoe Poetin zichzelf met de invasie in de voet schoot: "Veel Russisch-sprekende vrienden geloven niet meer in de propaganda over Rusland als grote broer." Beluister de podcast hier of op VRT MAX .
Hoe Poetin zichzelf in de voet schoot: "Russisch-sprekende Oekraïners geloven niet meer in de propaganda"
De Oekraïners verbaasden het afgelopen jaar vriend en vijand met hun verzet tegen de Russische invasie. Een land dat enkele jaren geleden ogenschijnlijk nog verdeeld en ongeorganiseerd was, dwingt vandaag de Russische oorlogs- en propagandamachine in het defensief.
Volgens journaliste en fixer Anastacia Galouchka bereikte Poetin met zijn invasie het omgekeerde van wat hij verhoopte: "Op 24 februari werden veel Oekraïners definitief wakker geschud. Ze hadden het gevoel dat ze Poetin hadden laten begaan met de Krim en in de Donbas, maar na de invasie besloten ze niet meer met zich te laten sollen."
Hoe Poetin zichzelf in de voet schoot
De 29-jarige Anastacia bleef gedurende heel haar jeugd in België de band met het geboorteland van haar ouders koesteren en ook zij kon na de invasie niet langer vanaf de zijlijn toekijken: "Ik besloot meteen om terug te keren naar Oekraïne. Alle jongeren van mijn generatie staken daar massaal de handen uit de mouwen en ik moest een manier vinden om ook bij te dragen."
Ze kon al snel aan de slag als fixer en tolk voor The Washington Post en daarna ook voor VRT. Met Rudi Vranckx trok ze ook al een keer doorheen het land.
De Oekraïners willen dichter naar de waarden van Europa
"De Russisch-sprekende Oekraïners die ik nu tegenkom, zelfs in het oosten van het land, zien Rusland niet langer als hun ‘grote broer’. Welke ‘broer’ of bevriende natie zou vrouwen verkrachten en kinderen vermoorden? ‘Is zo iemand mijn broer?’, dat is de vraag die veel Russisch-sprekende Oekraïners zich vandaag stellen."
Volgens Galouchka overstijgt de Oekraïense identiteit dan ook de taal. "De echte Oekraïense natie waar ik verliefd op ben geworden, ontstond in 2014 op het Maidanplein in Kiev. Het is die drang naar vrijheid en democratie die het land nu al jaren kenmerkt. Dat is waar de Oekraïners in de toekomst heen willen: dichter naar de waarden van Europa. De jeugd wil een land opbouwen waar je jezelf kan zijn."
"En laat dat nu net zijn waar Poetin zo bang voor is. Voor hem is het Westen verdorven en promoot het openlijk homoseksualiteit en sodomie. Hij wil gewoon geen liberale democratie in zijn achtertuin."
Ondertussen gaat de strijd op het terrein gewoon door en volgens Galouchka is het einde van de oorlog nog niet meteen in zicht. "De Oekraïners willen momenteel niet aan de onderhandelingstafel gaan zitten."
Dat zal volgens haar pas gebeuren wanneer het Oekraïense leger weer controle heeft over het land zoals dat er voor 2014 uitzag. Dus mét de Krim en de Donbas. "Ze hebben gezien hoe het eraan toegaat in gebieden onder Russische bezetting: verkrachtingen, folteringen en executies. Daarom is er vandaag geen compromis mogelijk over de bezette gebieden."

