Ruitenwasser Stephaan Du Lion uit Deurne is schuldig aan moorden op vier vrouwen in jaren 90

Het assisenproces tegen Stephaan Du Lion ging een tiental dagen geleden van start in Antwerpen. De ruitenwasser uit Deurne stond terecht voor de moord op vier vrouwen in de jaren 90. De beschuldigde kon 26 jaar buiten het vizier van het gerecht blijven. De vier zaken werden "cold cases", onopgeloste zaken.

In 2017 kwam er dan toch plots een doorbraak. Twee jaar ervoor had Du Lion een DNA-staal moeten afstaan nadat hij veroordeeld werd voor poging tot diefstal. Dat staal kwam in de DNA-databank van veroordeelden terecht en gaf een match met een DNA-staal uit het onderzoek naar de moord op Ariane Mazijn, die in 1992 was vermoord. Uiteindelijk bekende Du Lion de moord op vier vrouwen.

Er bestond dus weinig twijfel over zijn schuld. Zijn advocaat had ook aan de volksjury gezegd, net voor ze in beraad gingen, dat ze gerust "ja" mochten antwoorden op de schuldvragen. Dat is dus ook gebeurd, na 3,5 uur beraadslagen. Du Lion riskeert levenslang. Of hij die straf ook zal krijgen, weten we morgen. Dan zal er ook gepleit worden over de strafmaat. Wellicht zal zijn advocaat verzachtende omstandigheden inroepen.

Het assisenproces was belangrijk voor de nabestaanden. Zij wilden antwoorden over waarom en hoe de slachtoffers aan hun einde zijn gekomen. Tijdens het onderzoek en ook op het proces zelf gaf Stephaan Du Lion vaak te kennen dat hij zich maar weinig herinnerde. "Tot er in de loop van het proces zittingen zijn geweest waarop de nabestaanden hem confronteerden en hem rechtstreeks aanspraken. Toen kwamen er wel wat details. Voor de jury zal het dan wel duidelijk geweest zijn dat dat geheugenverlies eigenlijk geveinsd was. Dus de jury had niet zo veel moeite om te antwoorden op de schuldvragen", zegt gerechtsjournaliste Caroline Van den Berghe. 

Morgen is nog een belangrijke dag voor de verdediging van Stephaan Du Lion. Dan wordt nog gepleit over de strafmaat. De advocaten van Du Lion laten verstaan dat ze voor verzachtende omstandigheden zullen pleiten en zullen vragen om onder meer rekening te houden met zijn moeilijke jeugd.

Op 17 juni 1992 wordt Ariane Mazijn (30) dood teruggevonden in haar appartement aan de Mechelsesteenweg in Antwerpen. Ze is gewurgd met een elektriciteitssnoer en heeft verschillende steekwonden. 

Al vrij snel gaat het gerecht ervan uit dat Ariane de dader zelf heeft binnengelaten, want er zijn nergens sporen van inbraak. Speurders spreken met haar buren en kennissen en heel wat mensen staan een DNA-staal af, telkens zonder resultaat. Jarenlang wordt de toenmalige vriend van Ariane verdacht van de moord. Hij ondergaat zelfs een test met een leugendetector en een verhoor onder hypnose, maar er worden geen bewijzen gevonden die hem linken aan de moord. 

Wat het gerecht op dat moment nog niet weet, is dat Du Lion op de dag van de moord bij Ariane is geweest. Hij werkte af en toe voor haar als ramenwasser, en zou hebben aangebeld om water te vragen. 

Ongeveer een jaar later vindt de onrustwekkende verdwijning van Lutgarda Bogaerts (28) plaats. De vrouw vertrekt op 10 juli 1993 thuis met de fiets en keert niet meer terug. Haar vader is ongerust en waarschuwt de politie. 

Getuigen vertellen dat ze Lutgarda nog zagen fietsen langs het Albertkanaal, maar niemand merkt op dat Du Lion daar óók fietste. Op 12 juli worden het lichaam en de fiets van Lutgarda gevonden aan een smal padje, langs het jaagpad in Oelegem. Ze is gewurgd met een snelbinder en haar handen zijn op de rug gebonden met een andere snelbinder. 

Een man die toevallig vlak bij de plaats van het delict zat te vissen, wordt aangehouden. Hij is verdacht omdat hij in het verleden al veroordeeld werd voor aanranding. Drie jaar later wordt hij buiten verdenking gesteld. 

Weer een jaar later, op 9 december 1994, vindt de politie het lichaam van Maria Van Den Reeck (46). Ze wordt dood aangetroffen in haar appartement op de derde verdieping aan de Stenenbrug in Borgerhout. Rond haar hals zit een elektrisch snoer van een krultang. 

Buren verklaren dat ze Maria al drie weken niet meer gezien hebben. In haar brievenbus ligt nog post van twee weken geleden. De speurders vinden geen sporen van inbraak en kunnen geen verdachte aanduiden. Het onderzoek loopt vast.

Ten slotte is er nog de moord op Eve Poppe (38). De politie wordt gealarmeerd nadat buren een sterke geur hebben geroken in een appartementsgebouw in de wijk Luchtbal, in Antwerpen. Eve is op dat moment al vier dagen niet meer gezien. 

De politie vindt haar op 9 september 1997 in haar woning op de tweede verdieping. Ze ligt dood op bed met een touw rond haar hals en steekverwondingen in de borststreek. Opnieuw zijn er geen sporen van inbraak. Voor het eerst duikt de naam van Du Lion op. De zus van Eve verklaart dat ze mogelijk nog geld moest aan een ruitenwasser. Du Lion gaat spreken met de politie. Hij vertelt dat Eve een klant van hem is en dat ze hem nog 3.000 Belgische frank (zo’n 75 euro) moest betalen. Maar omdat Du Lion niet wordt verdacht, hoeft hij geen DNA af te staan.  In deze vier moordzaken lijken alle sporen dood te lopen. De gerechtelijke onderzoeken worden dan ook allemaal stopgezet tussen 2002 en 2010. 

In 2017 is er plots een doorbaak en vanaf dan gaat het snel: een staal in de zaak van Ariane Mazijn komt overeen met een DNA-staal van Stephaan Du Lion. Zijn DNA was alsnog in de databank van veroordeelden beland, omdat hij in 2015 veroordeeld werd voor poging tot diefstal. Hierna wordt het onderzoek naar de dood van Ariane heropend.

Niet veel later wordt Du Lion verhoord. Hij zegt dat hij zich alleen kan herinneren dat hij seks heeft gehad met een vrouw op het adres van Ariane, maar hij herkent haar niet op een foto. Twee weken later wordt hij opnieuw verhoord. Dan vertelt hij dat hij Ariane heeft overmeesterd en verkracht. Du Lion bekent ook dat hij een snoer van een zonnebank nam en haar daarmee wurgde. Op dat moment ontdekt de politie opvallende gelijkenissen tussen de zaak van Ariane en die van Eve Poppe.

Het dossier van Eve wordt heropend in maart 2019. Enkele maanden later bekent Du Lion dat hij verantwoordelijk is voor haar dood. Meer nog: hij wil ook verklaringen afleggen over twee andere zaken.  De ene zaak gaat over een vermoorde vrouw aan de Stenenbrug, de andere over een moord in Oelegem, aan het kanaal. Aan de hand van die nieuwe verklaringen worden de dossiers van Lutgarda Bogaerts en Maria Van Den Reeck heropend en bij het onderzoek gevoegd.