Voor de tweede dag op rij staken de verpleegkundigen in Engeland. Ze willen meer loonsverhoging dan de regering heeft beloofd en ze klagen het personeelstekort aan. De gedreven verpleegkundige Anna Swan werkt al 37 jaar in het ziekenhuis van Colchester. Waarom staakt ze? Lees hier haar verhaal.
Engelse verpleegkundige Anna (64) staakt voor haar patiënten: "We hangen al lang over de rand van de afgrond"
Katrien Vanderschoot
Gepubliceerd:
"Wat willen we?" "Veiligheid voor de patiënten!" "Wanneer willen we het?" "Nu". Voor het ziekenhuis van Colchester staat Anna tussen haar collega's te scanderen. Ze roepen de voorbij rijdende auto's op om te toeteren als steun en dat doen er velen. Ze dragen hesjes van de RCN, Royal College of Nursing, de vakbond die het voortouw neemt in de staking. Twee derde van alle verpleegkundigen zijn erbij aangesloten. Op een groot plakkaat staan hun drie aanklachten: "ondergewaardeerd, onderbemand, onderbetaald".
Anna Swan werkt al 45 jaar als verpleegkundige in het ziekenhuis. Eerst in het oude ziekenhuis in het stadscentrum van Colchester, en de voorbije 37 jaar in het nieuwe grote ziekenhuis aan de voet van de heuvel. Haar overleden man werkte ook in de zorg en nu zijn ook haar drie dochters verknocht aan hetzelfde werk in verschillende ziekenhuizen. Een leven ingebed in de publieke gezondheidsdienst NHS, dat is in deze moeilijke tijden een opgave. "De NHS zit in mijn DNA", zegt Anna. "Het voelt als een grote familie en daarom ben ik nu zo triest dat het systeem aan het instorten is." Ze verwijst naar de lange wachtlijsten voor operaties, het tekort aan bedden en alle andere beslommeringen die de patiënten aan haar toevertrouwen. "Ik deel hun bezorgdheid, want op een dag zal ik misschien een van hen zijn, in deze vergrijzende maatschappij. Nu loopt het helemaal fout. We hangen al lang over de rand van de afgrond en ik ben bang dat onze vingers de greep verliezen en dat we neerstorten."
"We kunnen niet anders dan staken"
Dit is de eerste staking van het Royal College of Nursing in zijn 125-jarige bestaan. Sommige burgers en de Conservatieve minister van Gezondheidszorg Steven Barclay vinden staken geen goede optie. Anna begrijpt dat, want geen enkele verpleegkundige laat graag zijn patiënten in de steek. Maar ze zegt dat het op dit ogenblik de enige manier is om aandacht te vragen voor de onderbetaalde job die ze uitvoert. "Door de dure studie en de lage lonen kunnen we geen jonge mensen enthousiast maken voor de job. Daardoor gaat de kwaliteit in de zorgverlening erop achteruit."
"We verdienen het om gehoord te worden"
De Conservatieve regering is kop-van-jut, al wil Anna niet dat hun actie een politieke kleur krijgt. "Het voelt aan dat de huidige, Conservatieve regering ons in de steek laat en de NHS niet op de juiste manier heeft hervormd. De grote beloftes die voor de brexit zijn gedaan, zijn niet ingelost. "We zijn als NHS een slachtoffer van ons eigen succes en moeten steeds meer en ingewikkeldere ingrepen uitvoeren op steeds meer oudere en zieke mensen met steeds minder personeel. Dus daar draait het vooral om: als je mensen die in deze structuur moeten werken niet méér betaalt voor wat ze doen, waarom zouden ze dan nog deze job willen uitvoeren?"
"Zij is onze heldin!"
Intussen is de avond gevallen in Colchester. Nog steeds staan Anna en haar collega's aan de rand van de straat te zwaaien met hun bordjes en te lachen naar de toeterende auto's, vrachtwagens en ambulances. Ze trotseren de kou om hier hun grote baas te verwelkomen, de Nationale Secretaris van de Royal Collega of Nursing, Pat Cullen. Die reist deze regio af om haar leden een hart onder de riem te steken. Cullen wordt hartelijk onthaald, maar haar boodschap is niet hoopgevend. "We hebben in het weekend een brief geschreven naar de Britse regering met de vraag om opnieuw aan de onderhandelingstafel te komen zitten en te praten over meer loonsverhoging dan de 4 procent die nu is toegestaan. Maar we hebben geen antwoord gekregen. In Schotland zijn de acties voorlopig opgeschort omdat daar wel gepraat wordt en in Wales is de actie van vandaag afgeblazen omdat de Labourregering daar wél extra geld heeft beloofd. Dat betekent dat jullie, Engelse verpleegkundigen nu het laagst betaald worden en dat is op landelijk niveau niet eerlijk."
Als we haar vragen of deze stakingsactie wordt verdergezet, antwoordt Pat Cullen dat de strijd nog niet gestreden is. Ze wil overal en vooral bij de regering in Londen gaan aandringen om meer respect af te dwingen voor "haar" verpleegkundigen. "Ze is onze heldin", zegt Anna, wanneer ze haar bazin uitwuift.
