Kinderen die mogelijk een ontwikkelingsstoornis hebben moeten vaak meer dan een jaar wachten op officiële diagnose

In Vlaanderen zijn er vier centra voor ontwikkelingsstoornissen. "Daar variëren de wachttijden tussen 12 maanden en 2,5  jaar om die diagnostiek van start te doen gaan", legt Eva Cloet, directeur van het Centrum voor Ontwikkelingsstoornissen in het UZ Brussel uit. "Binnen die 4 centra staan er in totaal meer dan 2.000 kinderen op de wachtlijst."

Er zijn zo'n 160 gesubsidieerde centra waar diagnoses gesteld worden, maar de wachtlijsten zijn er intussen zo lang dat oudere kinderen al niet meer aan bod komen, zegt Eva Cloet.  

"Omwille van die tekorten en die lange wachttijden gaat elk centrum zich beperken tot een bepaalde leeftijdscategorie. In het UZ Brussel zien wij kinderen tot het einde van het eerste leerjaar, maar andere centra hebben zelfs geen aanbod meer voor kinderen van het lager of het secundair onderwijs. Kinderen van 4 jaar vallen al onder de doelgroep van iets grotere kinderen, vanaf de kleuterschool wordt de wachttijd langer. Voor een kind van 4 kan het zijn dat je 1,5 tot 2 schooljaren op een diagnose moet wachten."  

De vraag is volgens Cloet altijd al hoog geweest. "Maar sinds corona en daarna is het aantal aanmeldingen zelfs nog toegenomen. Maar ook voor de pandemie waren de lange wachttijden al een probleem." 

Het is belangrijk om bij kinderen zo snel mogelijk een diagnose te stellen. "Hoe vroeger je ingrijpt, hoe meer je die achterstand kan beperken door maximaal te stimuleren, maar ook door in te zetten op de aan de stoornis gekoppelde gedragsontwikkeling en sociale en emotionele ontwikkeling. Soms zijn er ook moeilijkheden in de gezinssituatie als gevolg van de problemen van het kind, dus het is zeer belangrijk om zo snel mogelijk in te grijpen." 

Cloet benadrukt dat er een organisatiemodel voorligt bij de overheid om dit probleem aan te pakken, maar dat er "omwille van andere prioriteiten nog niets mee gebeurd is". "We zitten te wachten op een beslissing. Het engagement is er wel vanuit het Agentschap Opgroeien en het kabinet van minister van Welzijn Crevits." 

In privépraktijken kunnen kinderen meestal sneller terecht voor een diagnose, maar de prijzen lopen daar op tot 1.000 à 1.500 euro. In de gesubsidieerde centra is dat ongeveer 80 euro.

Vlaams minister van Welzijn Hilde Crevits (CD&V) belooft beterschap in de vorm van een hervorming van de sector: "We willen ervoor zorgen dat er meer mensen geholpen kunnen worden binnen de mogelijkheden die er nu zijn." De hervorming zal twee doelen hebben, zegt minister Crevits: "Ten eerste moeten alle diensten die diagnoses stellen veel doorgedrevener samenwerken en moeten ze beter hun expertise delen met bijvoorbeeld huisartsen. Daarnaast moet ervoor gezorgd worden dat er tijdens het wachten op een diagnose al hulp mogelijk is voor de kinderen."