Drie mensen uit de zorgsector zijn een petitie gestart om aandacht te vragen voor de soms schrijnende omstandigheden in woonzorgcentra door het gebrek aan personeel en de voortdurende besparingen. Aanleiding is een schrijnende getuigenis van een vrouw uit Mol die 1 van de initiatiefnemers optekende. De vrouw woont al een paar jaar in een woonzorgcentrum en beschrijft een aantal wantoestanden door het gebrek aan personeel. De petitie is ondertussen al 4.400 keer ondertekend.
Petitie na schrijnende getuigenis van vrouw uit Mol in een woonzorgcentrum: "Investeer meer in zorgsector"
Het initiatief voor de petitie komt van twee zorgverleners en een rouwconsulent. Zij klagen de omstandigheden aan waarin zorgverleners moeten werken in woonzorgcentra, waardoor de bewoners niet de zorg krijgen die ze verdienen. 1 van hen, Jos Delarbre uit Meerhout, kwam in contact met een vrouw uit Mol die getuigde over haar leven in een Kempens woonzorgcentrum. Haar verhaal was zo herkenbaar, dat hij samen met twee anderen een petitie opstartte die hij aan het Vlaams Parlement wil overhandigen. Ondertussen is die al 4400 keer ondertekend.
Ik lag twee uur in bad omdat ze me vergeten waren
De vrouw die anoniem getuigt over haar leven in het woonzorgcentrum betaalt 85 euro per dag. Overdag zijn er volgens haar maar 4 zorgverleners aanwezig voor 50 bewoners en 's nachts zijn er maar drie voor een heel woonzorgcentrum. Veel te weinig, volgens haar. Er is geen tijd meer voor een babbel. Ze zegt dat ze al eens twee uur in bad gelegen heeft omdat ze haar vergeten waren, en vaak moet ze urenlang blijven zitten met een bevuilde pamper omdat het personeel geen tijd heeft. Ze klaagt ook over het eten. Volgens haar zou het woonzorgcentrum maar 4 euro voorzien per bewoner, per dag, voor drie maaltijden.
Heel hun leven gewerkt, en ze krijgen niet de zorg die ze verdienen
Sabine Janssen, zorgkundige
Zorgkundige Sabine Janssen die al 35 jaar in een openbaar woonzorgcentrum werkt, heeft de petitie met volle overtuiging getekend, vertelt ze aan Radio2 in Antwerpen. De situatie is bij haar niet zo schrijnend, maar ook zij kan zich niet voldoende bezig houden met de bewoners, en ze wordt daar ontzettend verdrietig van. "We krijgen zelfs lichamelijke klachten, de druk is gewoon te hoog," zegt ze. "De bevolking heeft ons tijdens corona ondersteund, maar de overheid heeft haar beloftes niet nagekomen. Dat maakt ons radeloos. De mensen die we verzorgen hebben hun hele leven gewerkt, en ze krijgen niet de zorg die ze verdienen."
Regionaal nieuws uit Antwerpen


