Zanger en acteur Koen Crucke is overvallen op de trein van Hasselt naar Blankenberge. Na een paar shows van de voorstelling "Samson & Marie" probeerden mannen zijn laptop te stelen. Door te roepen kon hij de daders wegjagen. "Ik voelde mij totaal niet veilig", zegt Crucke.
Koen Crucke verjaagt overvallers op trein naar Blankenberge door luid te roepen: "Laat mij godverdomme gerust!"
Koen Crucke deelde een foto op Instagram met de tekst: "In deze wagon in eerste klasse heb ik de schrik van mijn leven beleefd." Na twee dagen shows te spelen met "Samson & Marie" keerde de acteur met de trein terug van Hasselt naar Blankenberge. Hij had een tas bij zich en een klein valiesje met een laptop in.
Koen Crucke overvallen op trein richting Blankenberge.
"Ik moest geopereerd worden aan mijn oog", begint Crucke zijn verhaal. "'s Avonds zie ik niet goed in het donker, dus wilde ik niet met de auto naar Hasselt rijden. Dan heb ik maar de trein genomen en aan het station Brussel Centraal zijn op diezelfde trein een paar gasten opgestapt. Ze waren meteen aan het kijken naar mijn tas en valies."
"Ik hoorde een van die mannen zeggen: "De volgende halte". Ik dacht dat ze gingen afstappen, maar aan de volgende halte, Brussel-Zuid, kwamen ze terug. Een van die gasten vroeg aan mij of we al aan Brussel-Zuid waren, waarop ik "ja" zei. Ondertussen probeerden de anderen mijn laptop en mijn tas te stelen."
Roepen met een kapotte stem
"Ik ben dan heel luid beginnen roepen", vertelt Crucke. "Laat mij godverdomme gerust!" De daders zijn daarna vertrokken. "Ook een dame achter mij was geschrokken. Dan heb ik het voorval aan de conducteur gemeld, want ervoor had ik nog geen conducteur zien passeren. Ik heb een beschrijving gegeven en ik denk dan dat ze iemand hebben opgepakt in Brugge, want de trein stond in dat station wel heel lang stil."
"Mijn stem was niet zo sterk eigenlijk. Ik zit met een vreselijke verkoudheid en daarmee moest ik al zingen en spelen, maar in nood kan je blijkbaar nog wel luid roepen. Daarna durfde ik niet meer in eerste klasse blijven zitten, want daar zat weinig volk. Ik ben dan maar naar tweede klasse gegaan."
"Uiteindelijk ben ik dan toch in Blankenberge geraakt, waar mijn man mij stond op te wachten. Ik zal niet snel meer op een trein stappen zonder eerst goed rond te kijken. In de wagon zal ik ook steeds in de gaten houden wat er aan het gebeuren is. Ik voelde mij totaal niet veilig", besluit Crucke.
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen


