Bang, boos en toch gelukkig dat ze bij haar familie was: de eindejaarsfeesten zorgden bij de Mechelse Zoya Sisoyeva voor een vreemde mix van emoties. Voor het eerst in jaren was ze oudjaar weer in hartje Oekraïne gaan vieren, in Vinnytsja. En ook daar moesten ze de voorbije nacht Russische drone-aanvallen afslaan.
Amper stroom, angst voor drones, en toch toosten op overwinning: Mechelse viert oudjaar vol emoties bij familie in Oekraïne
Stefan Grommen
Gepubliceerd:
"Ongelooflijk vreemd", zo bestempelt Zoya Sisoyeva de voorbije dagen. De Oekraïense woont en werkt als pilateslerares al 10 jaar in Mechelen, maar trok voor de eindejaarsperiode naar haar familie in Vinnytsja, een paar uur rijden ten zuidwesten van Kiev. "Vreemd", omdat ze heen en weer geslingerd werd tussen emoties: "Deels bang, deels boos, deels gelukkig dat ik bij de familie was."
Uitgelaten feesten was er niet echt bij, vertelt ze in "De ochtend" op Radio 1. "Het was heel rustig. Niemand feest hier zoals normaal, ze zetten zelfs geen kerstboom. Het was gewoon samen eten en dan gaan slapen." En toch deed het deugd dat ze daar was. "Ik had mijn familie al lang niet meer gezien. We wilden hen wat warmte geven vanuit Europa."
Drones
Want ook in Vinnytsja kampen ze met elektriciteitspannes door de vele Russische aanvallen. "Je hebt hier 2 uur geen stroom en dan 2 uur weer wel. Dus iedereen probeert dan snel alles te doen: opladen, wassen, strijken, douchen. Mensen passen zich aan."
En ook het rauwe oorlogsgeweld was dichtbij, omdat de Russen verschillende steden bestookten met raketten en drones. "'s Nachts waren er sirenes, want in heel Oekraïne waren 35 aanvallen met Shahed-drones. Die vallen infrastructuur aan, maar soms loopt dat mis en vallen ze ook op huizen en hotels. Boven onze stad waren er 3, maar die zijn allemaal uitgeschakeld door de luchtafweer."
Iedereen is zo boos en er zo op gebrand om deze oorlog te winnen. Dat zal Rusland niet lukken, echt niet
Zoya Sisoyeva die op bezoek is bij familie in Oekraïne
Maar in Kiev was het "echt erg", hoorde ze van vrienden daar. "Rond 18 uur hebben ze al moeten schuilen in de metro. En dan om half twaalf, om half een, en dan tot vier uur 's morgens constant in de kelders moeten schuilen. Op zo'n moment ondergronds moeten zitten, is emotioneel zwaar."
"For victory"
"Maar we gaan door hoor", voegt ze onmiddellijk toe. Die strijdvaardigheid hoorde en zag ze overal. "Iedereen is zo boos en er zo op gebrand om deze oorlog te winnen. Dat zal Rusland niet lukken, echt niet."
Wat ze wenst voor het nieuwe jaar? "Als we een toost doen, zeggen we altijd: for victory (voor de overwinning, red.). Dat is alles, er zijn geen andere prioriteiten. Alles komt goed als die overwinning er is. En ik hoor het overal: dit jaar is het jaar van de victory."
