2 maanden na komst asielzoekers in Sint-Laureins: "Het protest is gaan liggen, en is gekeerd naar iets positiefs"

Toen bekend werd dat het leegstaande Godshuis zou omgebouwd worden tot asielcentrum, kwam er luid en zichtbaar protest. Zowel inwoners als het gemeentebestuur van Sint-Laureins lieten verstaan dat zoiets niet kon in een klein dorp, en dat ze alle middelen zouden gebruiken om het tegen te houden. 

Maar na de zomer begonnen dan toch de verbouwing en aanpassing van het voormalige hotel met feestzaal. En anderhalve maand later kwamen de eerste 70 asielzoekers. "Zelfs nu dat de maximumcapaciteit van 240 asielzoekers bijna bereikt is, horen we van dat protest niets meer", zegt Joachim Deman van het Rode Kruis. "Eens een asielcentrum opengaat, en de omwonenden de asielzoekers iets beter leren kennen, dan gaan de gemoederen meestal bedaren", zegt Deman nog. 

Het is volgens Deman zelfs zo dat minstens een deel van de lokale gemeenschap hen met open armen ontvangt en helpt. "Bijvoorbeeld was er de uitbaatster van een buurtwinkel, die zei tegen een asielzoeker in de winkel dat ze het tof vond dat die langskwam. En ze heeft er dan ook een praatje mee gedaan. Ze zei dat ze intussen dan ook maar een paar woorden Nederlands probeert mee te geven. Die mensen worden dus echt wel opgenomen in de lokale maatschappij. De asielzoekers hebben ook hun bezigheid, niet alleen om hun asielprocedure te regelen en op te volgen. Onze mensen voorzien ook heel wat activiteiten, zowel in het asielcentrum als erbuiten", besluit Deman.