Eva De Roo, presentatrice De Warmste Week: "Mijn hart breekt als ik verhalen over kansarmoede hoor” 

"Toen ik het thema hoorde, zei ik tegen mijn baas: “Ik wil sowieso iets doen voor De Warmste Week.” Ik vind kansarmoede een van de belangrijkste thema’s die er op dit moment zijn. Hoewel 1 op 8 Vlamingen ermee te maken krijgt, blijft het een stille problematiek. Het taboe is op dit moment nog te groot: mensen die in kansarmoede leven, schamen zich ervoor en mensen die er niet mee in aanraking komen, willen het probleem precies niet altijd zien. Maar als we in het verleden iets bewezen hebben met De Warmste Week is het wel dat we zaken bespreekbaar kunnen maken."

"Deze week nog vertelde mijn collega – en ondertussen goede vriend – Xander De Rycke op Studio Brussel nog openlijk over hoe hij in kansarmoede is opgegroeid en mijn hart breekt als ik zo’n verhalen hoor. Ik vind het enorm moedig dat hij daar zo eerlijk durft over te praten en ontzettend sterk dat hij uit die situatie is geraakt."

"Ook de verhalen van alleenstaande moeders die ik al gehoord heb, raken me enorm. Ik ben zelf mama van twee zoontjes en kan me niet inbeelden hoe ik nog zou kunnen functioneren in zo’n situatie. Alleen al gaan werken, wordt bijna onmogelijk als je er alleen voor staat. En dan besef je ook dat er helemaal niet veel voor nodig is om plots in kansarmoede te belanden, het kan iedereen overkomen."

“Het zal voor mij niet de eerste keer zijn dat ik tijdens De Warmste Week in een huis word opgesloten, maar wel de eerste keer als mama. Ik heb m’n kindjes trouwens nog nooit zo lang niet gezien en ik weet uit ervaring dat die week in dat huis heel emotioneel is, dus ik vrees dat het gemis er zwaar zal inhakken. Maar ik besef dat dat een luxeprobleem is en ik heb niet getwijfeld toen ik de vraag kreeg of ik De Warmste Week opnieuw vanuit het Warmste Huis wou presenteren."

"Ik stap in het huis met het idee: “Ik ben een soldaat die is opgeroepen voor het vaderland en als beloning mag ik op het einde van de week mijn kindjes terugzien.” Dat klinkt misschien te heroïsch, maar je hebt niet vaak de kans om iets te betekenen voor anderen. Ik vind het mijn plicht om samen met alle vrijwilligers, luisteraars, collega's en iedereen die zich inzet voor De Warmste Week kansarmoede te bestrijden.”

"Aan mijn wanorde. En ik heb al vernomen dat Kawtar ook vrij chaotisch is, dus dat belooft. Mijn oorspronkelijke plan was om de leefruimte proper te houden en alle rommel in mijn slaapkamer achter te laten, maar we zullen met z’n vieren een kamer delen, dus dat plan zal niet kunnen doorgaan."

"Ik vrees trouwens wat me te wachten staat in die gedeelde slaapkamer, want Sander vertelde al dat hij snurkt. Ik kan nu al voorspellen dat ik niet goedgezind zal zijn als ik eindelijk een paar uur mag slapen en dat dan niet lukt, omdat er een snurker naast mij ligt. Bij deze is hij gewaarschuwd: als het te erg wordt, krijgt hij een por, maar helaas helpt dat meestal slechts tijdelijk. Ik zal uiteraard ook oordopjes meenemen en hopelijk zal dat volstaan om een goede nachtrust te hebben."

"Na De Warmste Week vieren we kerstavond bij mijn ouders. We gaan iets eten en cadeautjes uitwisselen, maar heel veel verhalen hoeven ze van mij die avond niet meer te verwachten. Ik zal waarschijnlijk in een roestoestand aan tafel zitten met een gelukzalige glimlach op het gezicht. En ook de rest van de kerstvakantie zal in teken staan van vrienden en familie: wie er wanneer langskomt maakt op zich voor mij niet uit, zolang ik maar bij de kindjes en mijn man kan zijn."