Van "enorm spannend" tot "het zal me worst wezen": zo kijken 3 bekende Belgen met Marokkaanse roots naar historische halve finale van Marokko

Je kon er de afgelopen weken moeilijk omheen: de uitzinnige feestvreugde bij de supporters van de Marokkaanse voetbalploeg was overal te zien én te horen. De supporters hebben reden tot vieren: nooit eerder schopte een Afrikaanse voetbalploeg het tot de halve finales van het wereldkampioenschap. Op het veld toont de ploeg scherpzinnigheid, doorzettingsvermogen en knap teamwerk. 

Vanavond is het erop of eronder: kan Marokko doorstoten tot de finale? We vroegen het aan enkele bekende Belgen met Marokkaanse roots. Zien we hen bij een overwinning ook dansen in de straten? Of kan het hen allemaal niet veel schelen?

Dansen in de straten zal hij niet meteen doen, maar je vindt hem vanavond, samen met zijn familie, wel aan het televisiescherm gekluisterd. De burgemeester van Leuven, Mohamed Ridouani, is immers een grote voetbalfan. "Eerst en vooral supporter ik altijd voor Oud-Heverlee Leuven (de Leuvense voetbalploeg, red.)", vertelt hij aan VRT NWS. 

"Maar ik moet toegeven dat ik de wedstrijden van Marokko heel intens heb beleefd. Het is enorm spannend, zeker de laatste match tegen Portugal. De historische drempel is bereikt, de kaap is overwonnen: Marokko is het eerste Afrikaanse land dat zich kan plaatsen voor de halve finale. Alles wat er nu nog bijkomt, is mooi meegenomen."

Amir Bachrouri, de voorzitter van de Vlaamse Jeugdraad, wil graag de wedstrijd op een groot scherm bekijken. De vorige keren keek hij samen met jongerenorganisaties naar de wedstrijd, maar een verkoudheid zou nu wel eens roet in het eten kunnen gooien. "Zaterdag ben ik de jongeren die een menselijke ketting vormden (zodat de feestvreugde van de supporters niet uit de hand liep) een hart onder de riem gaan steken. Door de vrieskou ben ik nu wel wat ziek geworden. Ik hoop dat ik vanavond hersteld ben, want het zou zonde zijn als ik daardoor de wedstrijd niet kan volgen."

Dat de Leeuwen van de Atlas, zo wordt het Marokkaanse voetbalelftal ook wel eens genoemd, het zo ver zouden schoppen in dit WK, hadden zowel de Leuvense burgemeester als de jeugdraadvoorzitter niet durven dromen. "Je hoopt natuurlijk altijd op een stunt, maar het leek wel David tegen Goliath", vertelt Mohamed Ridouani. Amir Bachrouri sluit zich daarbij aan. "Ik heb altijd wel sympathie voor de underdog", getuigt ook hij. "Het is bovendien dé kans om de Fransen nu eens naar huis te sturen nadat ze de Rode Duivels in 2018 hebben uitgeschakeld op het WK. Het is tijd dat Frankrijk eens wordt uitgeschakeld."

Niet elke Belg met Marokkaanse roots loopt warm voor de prestaties van het elftal in Qatar. Het zal politicoloog Faouad Gandoul worst wezen wie straks met de overwinning gaat lopen. "Mij maakt het echt niet uit", vertelt hij. "Als beide ploegen een fair spel hebben gespeeld, dan feest ik mee met de winnaar. Ik heb niet noodzakelijk meer affiniteit met de Marokkaanse ploeg. Wat mij meer interesseert, zijn de menselijke emoties die aanzetten tot uitzinnige feestvreugde. De spelers die met hun moeder over het veld huppelen, de feestvierders in de straat, ... Dat is waar het voor mij om draait."

Je kon er de laatste weken dan ook moeilijk naast kijken: de Marokkaanse supporters die de straat opliepen na een overwinning. Op vele plaatsen in het land werd stevig gevierd. Waarom leeft het voetbal zo binnen de Marokkaanse gemeenschap? "Het is vooral een zaak van identiteit", gaat Faouad Gandoul verder. "De Marokkaanse gemeenschap heeft het best hard te verduren, in die zin dat een buitenproportioneel deel van de Belgische Marokkanen in armoede leeft. Ze raken vaak moeilijk aan de slag omdat ze laaggeschoold zijn. Ze krijgen vaak te maken met afwijzing. Nu doet er zich een gelegenheid voor dat ze authentiek trots kunnen zijn op hun afkomst, en die kans grijpen ze dan ook met twee handen. Dat begrijp ik."

Maar het moet gezegd, in Brussel ontaardt de feestvreugde na elke wedstrijd in rellen. Burgemeester Ridouani keurt die rellen af en benadrukt dat het feestvieren in erg veel gevallen ook geweldloos verloopt. "In Leuven waren er geen rellen. Er was geen enkel incident, enkel fijne activiteiten", vertelt hij. "De Marokkaanse Leuvenaars willen graag iets organiseren als Marokko doorstoot naar de finale, waar uiteraard iedereen welkom is. Als stad steunen wij dat natuurlijk graag. Maar rellen zoals in Brussel, dat kan niemand goedpraten."

Ook politicoloog Faouad Gandoul kan weinig begrip opbrengen voor de rellen. "Ik probeer het te begrijpen, maar dat wil zeker niet zeggen dat ik het gedrag probeer te vergoelijken. Rellen hebben niks te maken met identiteit, daar is geen excuus voor. Dergelijk gedrag is alleen te betreuren en te bestraffen." Vooral in Frankrijk zal het straks koffiedik kijken zijn wat er na de wedstrijd zal gebeuren. In het land leeft een grote groep Marokkaanse Fransen. De ordediensten hopen er dat de gemoederen tijdens de wedstrijd niet te hoop oplaaien, maar laten niets aan het toeval over. In Parijs worden alvast 5.000 agenten ingezet om de orde te bewaren.