Iran heeft opnieuw een deelnemer van de protesten tegen het islamitische regime geëxecuteerd. Hij was ter dood veroordeeld omdat hij twee leden van de Basij, een paramilitaire organisatie, doodgestoken zou hebben tijdens protesten midden november. Het is al de tweede demonstrant die Iran executeert. Sinds midden september is het heel onrustig in Iran, demonstranten hebben zich tegen de streng islamitische overheid gekeerd en eisen meer vrijheden.
De Revolutionaire rechtbank in Mashad veroordeelde Majidrez Rahnavard ter dood voor "moharebeh" of oorlog voeren tegen God. Op 17 november zou Rahnavard in Mashad twee basiji, leden van de paramilitaire organisatie Basij, doodgestoken hebben en vier anderen verwond. Op de Iraanse staatstelevisie waren beelden te zien van een man die een andere achtervolgde en neerstak. Onmiddellijk daarna stak dezelfde man nog een andere neer. De dader zou Rahnavard zijn, die later werd opgepakt toen hij het land probeerde te ontvluchten. Een motief voor zijn aanval is niet gegeven.
Minder dan een maand nadat hij is opgepakt, is Rahnavard publiekelijk opgehangen in Mashad, een heilige stad voor de sjiieten in het noordoosten van Iran. Daarmee is hij de tweede demonstrant die dat lot ondergaat, na de executie van Mohsen Shekari in de hoofdstad Teheran vorige donderdag.
Met die snelle en openbare executie wil Iran duidelijk een afschrikkend signaal naar de demonstranten sturen. Al sinds midden september kent Iran voortdurend straatprotest dat begon na de dood van de tweeëntwintigjarige Mahsa Amini, die hardhandig werd aangepakt door de Iraanse moraalpolitie omdat ze haar hoofddoek niet correct gedragen zou hebben. De demonstranten eisen meer vrijheden en hebben zich tegen het streng islamitische regime van Iran gekeerd. Maar de Iraanse overheid laat niet begaan.
Volgens een Iraanse mensenrechtenorganisatie zijn de voorbije maanden bijna 500 demonstranten gedood en al meer dan 18.000 demonstranten opgepakt. Minstens 21 van hen zijn intussen tot de doodstraf veroordeeld in processen die internationaal veel kritiek krijgen omdat de beklaagden geen eigen advocaat mogen zien of zelfs bewijslast tegen hen mogen inkijken.
