Een noodkreet uit een crèche: "Kijk eens naar het dagboek van mijn werkdag"

We kunnen er niet meer omheen. De crisis in de kinderopvangsector wordt steeds groter. Ik bekijk het leven doorgaans door een grote roze bril. Ik probeer voor elk nadeel een voordeel te vinden, kan relativeren, ben goed in het zoeken en vinden van creatieve oplossingen en kan anderen oppeppen als ze het even wat moeilijker hebben. 

Maar ik ben mijn roze brilletje beetje bij beetje aan het verliezen. Daarom deze noodkreet als een dagboek van 1 dag. De dag - in theorie een "achturendag" - begint al rond 4 uur 's ochtends.

• 4.19 uur Een sms'je van een collega-verzorgster: "Ik ga morgen niet kunnen komen werken, ik laat je nog iets weten."

• 7 uur Ik begin een uurtje vroeger om de mailbox door te nemen vermits er een drukke dag gepland staat … want door het sms'je start het puzzelen met de inzet van medewerkers van andere locaties en gediplomeerde vrijwilligers in een poging de opvang vandaag te verzekeren … tevergeefs … het beste wat ik kan regelen is opvang tot 15.30 uur … alle ouders worden persoonlijk gecontacteerd.

• 8.30 uur Snel boodschappen doen zodat de locaties niet zonder voorraad komen te zitten.

• 9.30 uur Vlug even door de mailbox scrollen om te kijken of er iets dringend is

• 10 uur Afspraak met de preventieadviseur op onze locatie in Hombeek, kan ik niet annuleren want is belangrijk: veiligheid staat voorop.

• 10.30 uur Gesprek met ouders die dringend op zoek zijn naar opvang, hun huidige locatie gaat de capaciteit in januari verlagen met 6 kindjes wegens personeelstekort, kan ik niet annuleren want het is belangrijk: om zoveel mogelijk gezinnen en kinderen te helpen.

• 11 uur Berichtje van de zieke collega dat ze ook morgen nog niet kan komen werken … door de puzzel van vanochtend weet ik al dat het niet haalbaar is om de locatie op een verantwoorde manier open te doen morgen … op zoek naar noodoplossingen … weer alle ouders contacteren en vragen zo snel mogelijk te laten weten indien ze gebruik willen maken van de noodoplossing, namelijk opvang op één van onze andere locaties.

• 12 uur Gesprek met een collega-verzorgster die het even heel moeilijk heeft in onze locatie Mechelen Noord, niet annuleren want is belangrijk: mentale gezondheid en draagkracht van de medewerkers is de basis van een veilige en kwalitatieve opvang.

• 13.30 uur Vlug terug naar de locatie in Hombeek voor de afspraak met de zorginspectie. Onderweg nog een telefoontje met de mensen van het crisiskabinet Kinderopvang om te overleggen voor een mogelijke actie. De afspraak met de zorginspectie kan ik niet annuleren want is belangrijk: zonder positief infrastructuurverslag kan onze uitbreiding niet aangevraagd worden bij Het Agentschap Opgroeien.

• 14.30 uur Inspectie is vlot verlopen. Nog een korte briefing met de collega’s op de locatie, niet annuleren want is belangrijk: door alles wat zich momenteel afspeelt in de sector brengt een inspectie veel stress en bezorgdheden met zich mee.

• 15 uur Op weg naar de locatie in Mechelen Noord die morgen moet sluiten. De spullen en voeding moet ik hier ophalen van de kinderen die morgen gebruik maken van de noodopvang in onze locatie Mechelen Zuid en vervolgens daar afleveren. Korte briefing met de collega’s over de kindjes die morgen zullen komen.

• 15.30 uur Terug naar de locatie in Mechelen Noord die morgen sluit om de spullen en voeding op te halen van de kinderen die morgen gebruik maken van onze locatie in Battel. Deze voeding kon niet de eerste keer mee want de voeding moet volledig gekoeld kunnen vervoerd worden, de 2 locaties in 1 rit zou te lang duren om dit te garanderen. Ook deze spulletjes en voeding afleveren op de locatie Battel met eveneens een korte briefing aan de collega’s over de kinderen die morgen zullen komen.

• 16 uur Afspraak met toekomstige ouders die grote bezorgdheden hebben na alles wat ze in de media vernemen. Ik neem de tijd om te antwoorden op vragen, om de werking toe te lichten, om aan te tonen hoe we de veiligheid bewaken, om nog eens een kijkje te geven in de opvang, niet annuleren want belangrijk: ouders moeten een vertrouwensband kunnen opbouwen voor ze starten met de opvang.

• 17 uur Ik doe de late dienst in onze locatie Mechelen Battel, waar ook een collega ziek is. Niet annuleren want is belangrijk: de collega’s maken al te lange dagen om de zieke collega op te vangen.

• 18.30 uur Teamoverleg, echt geen zin meer in, maar kan ik niet annuleren want is belangrijk: de stress voor inspecties neemt op alle locaties toe, we overlopen alle administratieve verplichtingen en even kunnen ventileren is zo belangrijk op dit moment.

• 20.30 uur Einde overleg. Op naar huis om eindelijk die mailbox onder handen te nemen.

• 21 uur toch eerst even iets eten en intussen de mailbox onder handen nemen. Mails worden opgedeeld in 2 categorieën: vandaag nog afhandelen & kan wachten tot morgen.

• 22 uur Nog even een snelle voorbereiding voor morgenvroeg, ik ben gastspreker op een secundaire school met als doel de studenten warm te maken voor een job in de kinderopvangsector, niet annuleren want belangrijk: het beroep moet opnieuw aantrekkelijk gemaakt worden, zeker nu, de studenten vormen mee het voortbestaan van elk initiatief.

• 22.30 uur Met een bang hartje naar bed, bezorgd voor wat de dag morgen weer voor uitdagingen zal meebrengen.

Hier zijn nog een 25-tal telefoontjes tussengekomen die niets te maken hebben met de bovenstaande taken: een telefoontje van ouders op zoek naar opvang; een stagebegeleidster; mensen van de voeding met een vraag voor volgend jaar; een schooldirectie i.v.m. de warme overgang naar school; het sociaal secretariaat, …. Frustrerend dat na een lange werkdag mijn to-dolijstje alleen nog maar is gegroeid.

Wat uurtjes en zelfs dagjes extra werken doen we met liefde, want we zorgen voor het allergrootste bezit dat een ouder heeft: zijn of haar kindje. Met het uitschrijven van een werkdag hoop ik op meer mededogen en begrip voor onze sector en hoop ik vooral dat op beleidsniveau de nodige stappen worden genomen om de kinderopvang voor alle betrokkenen leefbaar te houden.

Waarom deel ik juist nu mijn werkdag met jullie? Door een gesprek dat ik vorige week had met de mensen van het crisiskabinet kinderopvang. Zij vragen via verschillende acties al enige tijd aandacht voor de problemen in de sector, voornamelijk vanuit de Brusselse kinderdagverblijven. In gesprekken met de verantwoordelijke politici horen zij regelmatig dat de situatie in grootsteden Brussel, Gent en Antwerpen niet vergelijkbaar is met de situatie in de rest van Vlaanderen. 

Op dit moment kan die boodschap nog enige graad van waarheid bevatten … maar dat zal niet lang meer zo zijn … Ik voel dagelijks de strijd om alles draaiende te houden. Werkdagen zoals hierboven beschreven zijn typische werkdagen voor àlle eindverantwoordelijken van kinderdagverblijven. 

We krijgen meer en meer aanvragen van ouders die op zoek moeten naar een andere opvang omdat hun huidige opvangplaats structurele aanpassingen doet aan openingsuren, capaciteit of zelfs volledig sluit.

Verder verloopt de zoektocht naar nieuwe medewerkers moeizaam: vorige week waren er 58 profielen die overeenkwamen met mijn vacature op de job-site, ik heb ze allemaal gecontacteerd, zonder resultaat. 

Bijgevolg zal een zieke collega altijd een gedeeltelijke of volledige sluiting tot gevolg hebben. We balanceren constant tussen het inplannen van voldoende kinderen (want dat is belangrijk voor de financiële leefbaarheid) en ouders weigeren uit angst dat we geen nieuwe medewerkers (meer) gaan vinden. 

De werkdruk die de verzorgsters op de werkvloer dagelijks ervaren is enorm. Ik heb het geluk te mogen samenwerken met een geweldig team dat tot het uiterste gaat om een kwalitatieve opvang te bieden aan elk gezin. Een team dat flexibel is om ouders van andere locaties te helpen door hun kindjes tijdelijk mee op te vangen. Een team dat telkens met de glimlach de deur opendoet. Een team dat de voornaamste reden is waarom ik ook nog elke dag met de glimlach op de locaties kom. Maar het weegt, voor iedereen.