Beeldhouwster met Caraïbische roots wint Turner Prize, een van de belangrijkste kunstprijzen

Vorig jaar installeerde kunstenares Veronica Ryan drie reuzegrote vruchten op een pleintje in de Londense wijk Hackney. Tropische vruchten in marmer en brons in een enorm formaat, verwijzend naar de afkomst van de beeldhouwster. 

Veronica Ryan werd geboren op het Caraïbische eiland Montserrat, een vroegere Britse kroonkolonie of overzees gebied, en kwam als kind naar Groot-Brittannië. Haar sculpturen zijn een eerbetoon aan de zogenoemde “Windrush-generatie”. Dat zijn immigranten uit de Caraïben die zich na de Tweede Wereldoorlog in het Verenigd Koninkrijk vestigden. Enkele jaren geleden brak over hun lot een politiek schandaal uit. Niettegenstaande die mensen de Britse nationaliteit hadden, als inwoners van Britse overzeese gebieden, werden ze toch behandeld als illegalen, vaak opgesloten of uitgewezen.

De jury van de Turner Prize prijst de manier waarop Veronica Ryan “de taal van sculptuur verbreedt op een persoonlijke en poëtische manier”.  Voor een recente solotentoonstelling verwerkte ze granen, vruchten, schelpen en ook visnetten uit de Caraïben. De kunstenares was buiten zichzelf van vreugde bij de uitreiking van de Turner Prize. “Macht! Zichtbaarheid”, riep ze uit. “Dank aan de mensen die voor me zorgden toen ik onzichtbaar was.” Ze bedankte ook haar familieleden "die het niet overleefden".

Veronica Ryan is 66; de vier finalisten van de Turner Prize waren dit jaar allemaal vrouwen. Volgens Holly Johnson, de voormalige zanger van de band Frankie goes to Hollywood die de prijs uitreikte, een juist signaal: “Dat werd tijd, na jaren van vrouwenhaat in de kunstwereld, waar vrouwen enkel goed waren om hun borsten te tonen of zich uit te strekken op een canapé.”