In de Verenigde Staten is Hakeem Jeffries door de Democratische leden van het Huis verkozen om Nancy Pelosi op te volgen als fractieleider van de Democratische Partij. Een historische keuze, want Jeffries is de eerste niet-blanke man die één van de twee grote partijen in het Huis van Afgevaardigden zal leiden. Wie is hij?
Wie is Hakeem Jeffries, de eerste niet-blanke Democratische fractieleider en opvolger van Nancy Pelosi?
Lukas Lecluyse
Gepubliceerd:
Voor het eerst zal een gekleurde man aan het hoofd staan van de Democratische Partij in de kamer. Daarover hebben de Democraten die in het Huis van Afgevaardigden zetelen vandaag gestemd. Hakeem Jeffries zal Nancy Pelosi opvolgen, die bij het aantreden van het nieuwe Amerikaanse parlement in januari 2023 afstand doet van haar functie als voorzitter van het Huis én als Democratisch partijleider. Het beloven lastige jaren te worden voor Jeffries. Hij komt aan het hoofd van de partij te staan op het moment dat er een Republikeinse meerderheid zetelt in het Huis.
De nieuwe Barack Obama?
Neen! Het is een vergelijking die vaak gemaakt wordt. Beiden zijn zwart, man, Democraat en zelfs jarig op 4 augustus. Toch gaat de vergelijking volgens Jeffries niet op. De gloednieuwe partijleider benadrukt dat hij niet in de voetsporen van zijn voorganger wil treden. Hij wil zijn eigen geschiedenis schrijven.
Het is op zich geen grote verrassing dat Jeffries Pelosi zal opvolgen. Hij was de enige kandidaat én de partij heeft eerder al de steun voor hem uitgesproken. "Het is tijd voor een nieuwe generatie", zei Pelosi toen ze afstand deed van haar functie begin november. Jeffries, die ruim drie decennia jonger is dan zijn voorganger, zou die nieuwe generatie wel eens kunnen belichamen.
Toch kijkt en leert hij ook van zijn voorganger Pelosi. “De voorzitter herinnert ons eraan dat diversiteit onze kracht is”, zei Jeffries toen Pelosi haar vertrek aankondigde. Ze was de eerste vrouwelijke voorzitter van het Huis, maar alle waarschijnlijkheid had hij het daarbij over iemand anders, namelijk over zichzelf.
Wie is hij?
Jeffries groeit letterlijk op tussen het bendegeweld. Tijdens zijn jeugd werd er in het New Yorkse stadsdeel Brooklyn bijna dagelijks geschoten. De crack-epidemie noemde men het. In grote Amerikaanse steden nam het cocaïnegebruik in de jaren 80 en 90 immens toe, met veel shootings en straatgeweld tot gevolg. Ondanks de ruige omgeving waarin hij opgroeide, besloot Jeffries toch om rechten en politicologie te gaan studeren. Uiteindelijk gaat hij na zijn studies aan de slag als advocaat bij verschillende prestigieuze kantoren.
Hakeem Jeffries kan het erg goed uitleggen, iets wat hem er uiteindelijk toe drijft om zijn kans te wagen in de politiek. In 2006 doet hij dat, als lid van het parlement van de staat New York. Door zijn eigen achtergrond heeft hij extra oog voor sociale verhoudingen in zijn stad. Zijn welbespraaktheid legt hem geen windeieren. In debatten profileert hij zich als een scherpe, maar bedachtzame politicus. Dat levert hem uiteindelijk het voorzitterschap van de Democratische Caucus op, de grootste fractie binnen de partij. Hij was het jongste lid ooit die de positie mocht bekleden.
De nieuwe partijleider ziet zichzelf als een progressieve Democraat, al is hij minder links dan Nancy Pelosi. “Ik ben een zwarte progressieve Democraat die zich zorgen maakt over racisme, sociale en economische onrechtvaardigheid”, zei hij in een interview. “Maar ik zal nooit buigen voor links Democratisch socialisme.”
Zijn Republikeinse tegenpool?
Dat wordt (naar alle waarschijnlijkheid) Kevin McCarthy, de Republikeinse partijleider die vanaf januari de voorzitter wordt van het Huis van Afgevaardigden. McCarthy zal pas formeel aangesteld kunnen worden in januari, wanneer het nieuwe parlement zijn intrede doet. Mogelijk krijgt hij daarbij nog een moeilijkere opdracht: als tightrope walker of koorddanser. Hij zal moeten proberen om compromissen te sluiten tussen twee uiteenliggende fracties van het Amerikaanse parlement, dus ook met Hakeem Jeffries. Een lastige job in het gepolariseerde Amerika.
