Vader van kindjes in crèche Oudenaarde steunde verantwoordelijke eerst nog, maar maakt zich nu grote zorgen: "Wat is daar gebeurd?"

Gerrit heeft twee kinderen, beide gingen ze naar kinderdagverblijf 't (b)engeltje waarover afgelopen week meerdere horrorverhalen naar buiten kwamen. Toen de crèche afgelopen vrijdag plots met onmiddellijke ingang de deuren moest sluiten, reageerde hij vol ongeloof op dat nieuws. 

"In het begin geloofden wij niets van al die horrorverhalen", vertelt hij in "De ochtend" op Radio 1. "Onze kinderen zijn daar altijd blij geweest en zijn nooit met blauwe plekken naar huis gekomen. Dus toen de crèche van de ene op de andere dag plots toe ging, vielen wij uit de lucht. We zijn nog samengekomen als ouders om de verantwoordelijke te steunen en hebben zelfs petities getekend." 

"Maar enkele dagen later is er plots dat rapport waar al die horrorverhalen in staan, en bevestigen ex-werknemers al die verhalen. Er is zoveel bevestiging gekomen dat we niet anders kunnen dan de verhalen te geloven.”

De vader heeft zijn frustraties ook neergepend in een brief. "Waarschijnlijk deed ik dat eerder therapeutisch", geeft hij toe. "Maar ik dacht: het staat nu toch op papier, ik kan het evengoed delen." Hij vertelt daarin over hoe ex-werknemers weenden en de kinderen knuffelden toen bekend raakte dat de crêche moest sluiten, maar dat de verantwoordelijke van de kinderopvang op dat moment weinig emotie toonde. 

"Van de shock, dacht ik toen nog", schrijft de vader. "Maar nu we wat meer tijd hebben gehad om alles te verwerken en na de getuigenissen van ex-werknemers, kunnen we niet anders dan alles te geloven. Zij loog ons voor, verzweeg dingen, voerde een toneeltje op. Zij hoort geen verantwoordelijke te zijn van een zorginstelling, ze hoort in een instelling te zitten, de gesloten variant."

Hij getuigt ook over hoe ongeloof ondertussen heeft plaatsgemaakt voor verwarring en woede. Ouders blijven met heel wat vragen achter: "De ergste klachten dateren van 10 jaar geleden, doen ze dit nog steeds? Ook met onze kinderen? Er hingen toch overal camera's?"

Achteraf gezien waren er misschien wel signalen dat er iets gaande was in de crêche, maar daar stelde hij zich op het moment zelf geen vragen bij. "Er was wel die ene bloedneus, maar die heb ik ook soms, en kinderen spelen en vallen, toch? Er stond al eens een kindje alleen in de gang toen we onze kinderen gingen ophalen, maar die mocht dan toevallig net terug naar binnen."

"En waarom zegt onze dochter nog steeds: "Nee, niet neusje spoelen", terwijl we dat al maanden niet meer gedaan hebben? En waarom zei ze ooit over een vriendinnetje dat ze stout was geweest? Werd die dan gestraft? Ook roept onze oudste dochter soms: "Nee, stop! Stout!", wijzend met de vinger, als iets haar niet zint. Iets wat we toen schattig vonden, maar waarover we ons nu afvragen in welke context ze dat geleerd heeft."

De eerste klachten van ouders over het kinderdagverblijf dateerden van tien jaar geleden, maar het duurde tot vorig jaar voor de bal echt aan het rollen ging en tot de lente van dit jaar voor de Zorginspectie bij plaatsbezoeken onregelmatigheden aantrof. De vader begrijpt niet dat er niet eerder is ingegrepen.

"Het is onvoorstelbaar dat de vergunning tot drie maal toe werd verlengd van een crèche die dergelijke klachten kreeg, ook al dateren die van tien jaar geleden en werden die geseponeerd", zegt hij in "De ochtend". 

De vader is in zijn brief niet mals voor de bevoegde instanties. Hij vindt dat zowel het agentschap Opgroeien als de stad Oudenaarde te weinig hebben gedaan om de ouders te informeren en op te vangen. "Eigenlijk ontvangen we de meeste info via de pers", geeft hij toe. "We hebben geen idee hoe het verder gaat met dit dossier"

Het hele verhaal is "een grote mindfuck", besluit hij. "We weten niet wat er gebeurd is, we weten niet wat er gaat gebeuren, maar onze kinderen spelen en lachen verder. Ze zijn nu hopelijk op een veilige plek, en dat is voorlopig het belangrijkste."