"Ik zag ze kinderen voeren als ganzen, het was kokhalzend slikken of verslikken": ex-medewerkers schetsen schokkend beeld van crèche in Oudenaarde 

"Ze wilde de kinderen kraken, lachte ze zelf. Daar was ze heel fier op." De getuigenis van Marie, die in 2011 een paar maanden in kinderdagverblijf 't (B)engeltje in Oudenaarde werkte, doet huiveren: de lijst met wandaden en misbruik door de zaakvoerster is ellenlang. "Kinderen die niet binnen haar versmachtende, strikte lijnen wilden lopen werden dagelijks geforceerd", klinkt het. Ze zag kinderen er uitgemaakt, gedenigreerd en geslagen worden. "Haar doelgroep: kindjes die het nog niet konden navertellen omdat hun spraak nog niet ontwikkeld was."

Zo kregen kinderen uit financieel kwetsbare gezinnen, die door het inkomenstarief van Kind & Gezin minder moesten betalen, volgens Marie ook effectief minder eten. "Kinderen van de meerbetalers mochten wel eten bijvragen en opsmullen voor hun ogen. Ze had ook steeds 1 lievelingskind dat ze voor de ogen van de anderen wel verwende, door het bijvoorbeeld uit haar bord te laten mee-eten vanop haar schoot. Daarmee toonde ze de rest dat ze wel capabel was tot affectie, zodat de anderen zich zeker persoonlijk afgewezen voelden en hun zelfvertrouwen verder de grond werd ingeboord."

"Ze sprak ongegeneerd over kinderen met het hoofd in het toilet duwen en dan doortrekken en over kinderen urenlang in koude baden zetten", herinnert Marie zich. "Kinderen die hun bord niet leegaten werden voor de ogen van de hele groep met het hoofd in hun bord geramd, als voorbeeld voor de anderen van wat er met je zal gebeuren als je iets anders deed dan wat zij eiste. Ikzelf zag haar kinderen voeren als ganzen, letterlijk de hele portie in hun strot duwend. Het was kokhalzend, krijsend slikken of verslikken."

Marie zegt dat zij en haar collega's wel probeerden om de zaakvoerster op haar problematisch gedrag te wijzen. "Als wij opmerkingen maakten of haar daden in vraag stelden, werden we uitgelachen of gepest. Dan kregen we bijvoorbeeld rotopdrachten, zoals onnodig kuisen onder tijdsdruk. Zij was de baas en liet dat continu aan alles voelen bij iedereen."

Na 2 maanden en nog een opzegperiode van een maand gaf Marie er de brui aan bij de crèche. "Ik heb mijn eigen zoon daar zo snel mogelijk weggehaald en hem in veiligheid gebracht. Ik heb maanden wakker gelegen en was elke dag bezorgd over hoe het zou zijn met de andere 28 kinderen die ik met klein hart moest achterlaten, op 2 km van mijn deur. Beide keuzes - blijven of weggaan als werknemer - waren hartverscheurend."

Marie probeerde ook actie te ondernemen. Ze trachtte ouders privé aan te spreken of subtiele hints te geven, maar ze zegt dat ze amper geloofd werd. "De uitbaatster was het vriendelijkst tegen de ouders van kinderen die ze het meest misbruikte. Dat hoorde bij haar zieke spel: ze is een meestermanipulator. Ouders die nu petities uitschrijven in haar voordeel zijn hoogstwaarschijnlijk zonder het zelf te weten ook de ouders van de meest getroffen kinderen."

"Toen ex-collega's me 2 maanden na mijn vertrek opbelden met de boodschap dat een ouder valselijk werd verdacht van kindermishandeling bij Kind & Gezin omdat er een duidelijk zichtbare handdruk te zien was op de wang van haar dochter, zijn we met drie opgestaan en hebben we officieel klacht neergelegd bij de bevoegde instanties. Omgekeerd werden we direct beschuldigd van laster en eerroof door de uitbaatster en moesten we op verhoor bij de politie. Kind & Gezin heeft enkel een slap aangekondigd bezoek uitgevoerd, waardoor op die dag alles in orde leek."

"Wij werden niet geloofd en liepen constant overal tegen muren. Het is onbegrijpelijk dat dit mogelijk is geweest. Wij hebben ons dat al die jaren met afschuw afgevraagd en voelden enkel onmacht."

Marie is woedend en verdrietig over het feit dat er nu pas actie wordt ondernomen. Vorig jaar in september waren er nog klachten, maar ook die werden nadien geseponeerd. "Ook al waren er duidelijk aantoonbare verwondingen. Ik heb daar geen woorden voor."

"Ik hoop dat dit afschuwelijke voorbeeld voorgoed verandering zal brengen en men voortaan de veiligheid van de volgende generaties op de eerste plaats zet. Ondanks alle gemengde gevoelens omdat er zo lang geen actie is ondernomen ben ik dankbaar dat ik dan toch als stem kan fungeren voor de vele kinderen die het zelf niet konden navertellen."

Wat ze zelf nu verwacht van deze hele heisa? "Deze vrouw moet levenslang zo ver mogelijk uit de buurt blijven van kinderen. Kinderbegeleiders moeten minstens een opleiding hebben genoten in de zorg en ervaring hebben met kinderen. Het systeem moet correct ageren en iedere klacht kordaat opvolgen. Mensen die durven opstaan, moeten onmiddellijk worden gehoord en au sérieux worden genomen. Ze moeten worden beloond voor hun daadkracht, eerder dan gestraft, gepest en uitgelachen."

"Ik hoop dat we er allemaal mee eens zijn dat verbaal, mentaal én fysiek geweld tegen de kwetsbaarste groep in onze samenleving, die het niet kan navertellen, absoluut niet getolereerd kan worden. Hadden de bevoegde instanties correct gereageerd, dan hadden we kunnen voorkomen dat honderden kinderen 11 jaar lang dagelijks werden getraumatiseerd."