De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft vanochtend haar nieuwe maanraket gelanceerd. Daarmee wil NASA over enkele jaren opnieuw mensen naar de maan vliegen, onder wie voor het eerst ook een vrouw. Het is de allereerste testvlucht, nog zonder bemanning aan boord. Het nieuwe ruimteschip zal wel maar tot op 100 kilometer van de maan vliegen. De twee vorige lanceerpogingen moesten door technische problemen worden afgeblazen.
Nieuwe maanraket van de NASA is succesvol gelanceerd, testvlucht moet later leiden tot bemande missie
Wim De Maeseneer
Gepubliceerd:
Bijgewerkt:
Het is zover. Na twee mislukte lanceerpogingen in augustus en september, is NASA haar gloednieuwe maanraket voor de eerste keer van de grond geraakt. De raket geeft het ruimteschip Orion, dat helemaal bovenop de raket zit, een stevige duw (met 40.000 kilometer per uur) richting de maan.
Het is de eerste testvlucht van "Artemis", het nieuwe maanprogramma waarmee NASA over enkele jaren opnieuw astronauten tot op de maan hoopt te brengen. De testvlucht vandaag is echter nog zonder bemanning aan boord en zal ook nog niet landen op de maan. Als alles goed gaat, zal de Orion over een week wel tot op zo'n 100 kilometer van het maanoppervlak naderen.
Nadien wil NASA het ruimteschip ook zo'n 64.000 kilometer voorbij de maan laten vliegen, op 450.000 kilometer van de aarde, verder dan een mens ooit is geweest. Uiteindelijk zou het ruimteschip op 11 december weer moeten landen op aarde. In totaal zal Orion dan 2 miljoen kilometer hebben afgelegd.
Krachtigste raket, met oude motoren
De lancering is vlekkeloos verlopen, maar dat was tijdens de twee vorige pogingen niet het geval. Door technische problemen tijdens het tanken bleef de raket noodgedwongen aan de grond. Nochtans ontwikkelde NASA voor de maanmissies een gloednieuwe raket: de SLS (Space Launch System).
Met een hoogte van 98 meter, en de mogelijkheid om meer dan 27 ton vracht tot op de maan te brengen, is het de grootste en meest krachtige draagraket van het moment. Maar om kosten te besparen, moest NASA oude raketmotoren hergebruiken. Die zijn afkomstig van de Spaceshuttles, het ruimteschip van NASA uit de jaren '80, '90 en begin jaren 2000. Ook toen moesten er regelmatig lanceringen worden uitgesteld door problemen met de brandstof.
300 Belgische sensoren vliegen mee
Niet alleen voor de Amerikaanse ruimtevaart wordt het een belangrijke dag, ook vanuit Europa wordt de testvlucht met spanning gevolgd. De servicemodule, de controlekamer van de Orion-capsule zeg maar, is gebouwd door de Europese ruimtevaartorganisatie ESA.
De servicemodule levert onder meer de voortstuwing en elektriciteit aan Orion, en voorziet de bemanning van zuurstof en water. Ook Belgische bedrijven zijn betrokken bij de bouw van de servicemodule.
En er vliegen ook 300 Belgische sensoren mee die de ruimtestraling aan boord van Orion gaan meten. Die sensoren komen van het nucleair onderzoekscentrum SCK CEN uit Mol en hangen, samen met nog 10.900 andere sensoren, aan de poppen Helga en Zohar. Op die manier kunnen alle omstandigheden aan boord gedetailleerd in kaart worden gebracht.
En hierna?
De eerste bemande testvlucht, Artemis 2, staat voorlopig gepland in 2024. Dan zullen drie Amerikaanse en één Canadese astronaut naar de maan vliegen. Maar de eerste echte maanlanding is pas voor ten vroegste 2026. Dan zullen twee astronauten, onder wie voor het eerst ook een vrouw, een voet op de maan zetten. Het zal dan meer dan 50 jaar geleden zijn, van Apollo 17 in 1972, dat een mens geland is op de maan.
In tegenstelling tot de relatief korte Apollo-missies, uit de jaren '60 en '70, willen NASA en ESA nu een duurzame aanwezigheid op en rond de maan ontwikkelen. Uiteindelijk is het ook de bedoeling om een permanent ruimtestation rond de maan te laten cirkelen.
Dat zou dan, voor latere missies, als tussenstation voor astronauten dienen om naar de maan af te dalen. Of om verder te reizen naar Mars. De lancering van het maanstation staat voorlopig gepland voor eind 2024.
