Sinterklaas over deze bijzondere tijden: "Uiteindelijk komt alles wel goed, dat heeft dat lange leven mij geleerd"

Over enkele uren weten we of er dit jaar stoute kinderen zijn geweest. Is dat voor u nog altijd een belangrijk moment, Sinterklaas?

Ik kijk uit naar het weerzien met al die lieve kinderen, en ja: daar hoort ook het moment bij waarop ik meedeel of er dit jaar wel of niet stoute kinderen zijn. Het blijft spannend, ik hoop op een goede afloop, maar je weet maar nooit.

Met uw boot en met uw paard Slechtweervandaag trekt u de wereld rond. Welke gevolgen van de klimaatopwarming hebt u al met uw eigen ogen gezien?

Het Spaanse binnenland werd de voorbije zomer alweer zwaar getroffen door een hittegolf die nooit leek te eindigen. Om zuinig om te gaan met water, trok ik elke ochtend met wat vrienden de mandarijnenboomgaard in, om de boompjes het nodige water te geven. Het is gelukt, gelukkig maar. De mandarijntjes zijn dit jaar fris en sappig, en ze bevatten extra veel suiker, door al die zonneschijn. Maar veel Spanjaarden hebben het erg moeilijk gehad. Dat deed mij veel verdriet. Er is nog veel werk aan de winkel, wat dat klimaat betreft.

U komt met de stoomboot, Sinterklaas. Net op het moment dat er in Egypte over het klimaat wordt gediscussieerd. Is zo’n stoomboot eigenlijk nog wel een voertuig van deze tijd? Verbruikt u daar niet heel veel fossiele brandstoffen mee?

Ik vrees dat u een denkfout maakt. Stoom is geen fossiele brandstof. Een paar decennia geleden al heb ik dat dierbare vaartuig zodanig omgebouwd dat het op waterstof vaart. Dat is technisch nogal ingewikkeld, maar ik zal proberen het eenvoudig samen te vatten: af en toe een emmertje zeewater, en we kunnen weer dertig zeemijlen verder varen. En ondertussen komen vrolijke stoomwolkjes uit de schoorsteen van het schip.

Ook hernieuwbare energie kan problemen opleveren: op steeds meer daken liggen zonnepanelen. Maakt dat uw tocht langs de daken niet gevaarlijker?

Die zonnepanelen zijn zwart, en daardoor zijn ze minder goed zichtbaar. Maar! Paarden hebben een uitstekende neus, ook voor silicium, en niemand hoeft bang te zijn dat zijn geliefde zonnepanelen zullen worden vertrappeld. En wat de begaanbaarheid der daken betreft: in de jaren zestig en zeventig, toen op elk dak van die vreselijke televisie-antennes stonden, was het dakenlopen veel gecompliceerder.

U mag na twee jaar ook eindelijk weer dichter bij de kinderen komen, en ze mogen ook weer tekeningen afgeven. Hoe hard kijkt u daar naar uit?

Ja, die kleintjes die prachtig zingen en hun kinderlijke creativiteit uitleven met potlood en papier, dat vind ik heerlijk. Ik kan zeer goed wuiven, en dat heb ik in de coronaperiode met volle overtuiging gedaan, maar het zo'n kind een handje geven of het even over het bolletje aaien, is toch aangenamer.

De prijzen van die cadeautjes zijn door de inflatie wel enorm gestegen. Meer dan 5 procent erbij op een jaar tijd. Hoe gaat u dat allemaal betalen, Sinterklaas?

Ik heb mensen die dat voor mij regelen, tegenwoordig noemen die zich accountant of zo, maar eigenlijk zijn dat gewoon rentmeesters. Als ik het goed begrijp is al dat speelgoed dankzij een techniek die tax shelter heet, zo goed als gratis.

Kijkt u ook naar tweedehands spullen?

Ik ben daar een groot voorstander van. Ook van recyclage. Maar er zijn grenzen. In de veertiende eeuw heeft de abdis van een kloosterorde ooit aangeboden om een onderkleed voor mij te maken van de lijkwade van Turijn. Dat aanbod heb ik in de scherpste bewoordingen afgewezen.

Wat zou u gezinnen aanraden die niet zo’n groot budget hebben voor de feestdagen?

Het belangrijkste aan het Sinterklaasfeest is het samen zingen en spelen, tekeningen maken, luisteren in je bedje of je geen ver hoefgetrappel hoort. En voor sommige kinderen is het goed te weten dat er iemand is die van hen houdt: een rare oude man met een baard, die graag met zijn paard over de daken loopt.

Energiecrisis, oorlog in Oekraïne, corona nog niet helemaal voorbij, de lijst met uitdagingen lijkt eindeloos. Hoe kijkt u naar deze – voor ons – bijzondere tijden?

Dat is allemaal heel erg, en we mogen dat niet minimaliseren. Maar een oude man heeft ook de pest en andere plagen meegemaakt, de tachtigjarige oorlog en misschien wel het ergste van alles: de vloek van de kinderarbeid. Uiteindelijk komt alles wel goed, dat heeft dat lange leven mij geleerd.

Door de hoge energieprijzen kiezen meer mensen ervoor om te overwinteren in Spanje, is dat iets waar u ook al aan gedacht heeft?

Kijk, ik woon in Spanje. Maar ik ben blij dat ik de donkere november- en decemberdagen hier mag doorbrengen. Die heerlijke herfstlucht, die kinderen met hun vrolijke mutsen en sjaaltjes in de afgevallen bladeren stoeien, dat is iets wat je niet wil missen. Dus overwinteren? Ja, maar met mate.