Schrijfster Carmien Michels maakt kans op de Boekenbon Literatuurprijs, deze boeken leest ze zelf graag

"Dit is onverwacht. Ik was al heel blij dat ik op de longlist stond. Zonder valse bescheidenheid: de Boekenbon is zo’n grote prijs, ik weet niet of ik daar al “ben” met mijn jonge oeuvre.” Carmien Michels (32) was aangenaam verrast toen bekend werd dat ze met "Vaders die rouwen" de enige Vlaamse kandidaat is voor de prestigieuze literatuurprijs. De bundel van zes verhalen is haar vierde boek: eerder schreef ze twee romans en een dichtbundel.  

Michels is verheugd dat het genre van het korte verhaal meespeelt voor de grote prijzen. Het zijn net die verhalen die ze zelf ook graag leest. “Lydia Davis of Roald Dahl of Chimamanda Ngozi Adichie. Het is handig om ze te lezen als je niet zoveel tijd hebt. Als een verhaal uit is, blijf je ook vaak op je honger zitten en dat onopgeloste trekt me net aan. Je kan zelf verder fantaseren.”

Intussen is ze al in krijtlijnen met een volgend boek bezig en voert ze “onderzoek naar agressie en daderschap”. Geweld is een thema dat haar fascineert en dat soms verregaande vormen aanneemt in de verhalen van “Vaders die rouwen”. De schrijfster heeft “plezier in het ontdekken hoever men kan gaan in mentale en fysieke terreur”, maar voelt anderzijds ook “angst en ongemak in een gewelddadige wereld”. Hoe dan ook is rouw het grote thema van de verhalenbundel en zit er ook veel zachtheid en mildheid in de personages. Een interview met Carmien Michels in het Nederlandse boekenprogramma "Brommer op zee" is hier te herbekijken.

Michels kreeg onlangs een dochtertje en vond het fijn om daarna veel graphic novels te lezen. “Met name twee klassiekers in het genre, die over wereldproblemen gaan, maar tegelijk heel persoonlijk zijn, met humor en een sterke beeldtaal.”

Een beroemde graphic novel uit 1986 over de Holocaust. Zoon ontdekt het verhaal van zijn Joodse vader die de uitroeiingskampen overleefde. Joden worden afgebeeld als muizen, Duitsers als katten, Polen als varkens. “De vader-zoonrelatie, het intergenerationele, dat schemert ook door in mijn werk,” zegt Carmien Michels. “Door de artistieke omslag naar de dierenwereld, die ook wat aan George Orwell doet denken, grijpt het verhaal des te sterker aan.”

"Maus" van Art Spiegelman staat opnieuw in de belangstelling nadat de graphic novel door een conservatieve school in de Amerikaanse staat Tennessee uit haar programma werd gebannen. Reden: er staan enkele scheldwoorden en een naakte afbeelding in. Van de weeromstuit kwam "Maus" weer in de bestsellerslijst terecht.

Tweede klassieke tip van Carmien Michels: "Persepolis", een autobiografische graphic novelreeks in zwart-wit over het leven van een Iraans meisje tijdens en na de revolutie van Khomeini. Getekend en geschreven door Marjane Satrapi. Het eerste deel verscheen in 2000 en het verhaal werd ook verfilmd. De roep naar vrijheid in de stripreeks is opnieuw erg actueel. Iraanse vrouwen komen in groten getale op straat nadat de 22-jarige vrouw Mahsa Amini een politiecontrole naar aanleiding van haar hoofddoek niet overleefde.

Nog meer klassieke tips van Carmien Michels: "Beloved" van Toni Morrison, "Verdriet is het ding met veren" van Max Porter en "Het ijspaleis" van Tarjei Vesaas. 

“Alle drie deze boeken vertellen over rouw. Ze zijn ook heel poëtisch geschreven. Voor mij is het verhaal op zich niet genoeg als er geen ritmiek en sterke beelden in zitten. Deze auteurs zijn daar meesters in. Ik heb zelf een achtergrond van slammer en dichter. Ik praat terwijl ik schrijf; ik wil dat het goed klinkt.”

"De Mitsukoshi Troostbaby Company" is een roman van de Nederlandse schrijver Auke Hulst. Het boek staat, net als de verhalenbundel van Carmien Michels, op de shortlist van de Boekenbon Literatuurprijs. Het verhaal is dat van een man die uit verdriet om de abortus van zijn vriendin een robot-dochter in huis haalt. Een interview met de schrijver kun je hier herbekijken. Carmien Michels merkt op: “Alweer een boek over rouw. Ofwel komen die boeken op mijn pad, ofwel is dit een tijd waarin veel gerouwd wordt.”  

“Fascinerend is dat deze roman in de nabije toekomst is geschreven. Op die manier kun je door middel van science-fiction bespiegelingen maken over het vaderschap.” Is science-fiction iets voor Michels om zelf uit te proberen? “Het zal eerder fantasy zijn. Tijdens mijn zwangerschap heb ik Tolkien en Harry Potter gelezen. Ik hou van weerwolven, van wezens die transformeren, meerdere gedaantes aannemen, queer zijn. Welke vorm mijn volgend boek zal aannemen, richting thriller of richting kinderboek, dat valt nog te bezien.”