38 jaar lang zat Maurice Hastings onschuldig in de gevangenis, nu pleit DNA-onderzoek hem vrij: "Ik wil nu gewoon genieten van het leven"

"Een verschrikkelijk onrecht". Zo omschrijft de Amerikaanse officier van Justitie George Gascón wat Maurice Hastings overkomen is. "Het rechtssysteem is niet perfect en wanneer we nieuwe bewijzen hebben, is het onze plicht om snel te handelen." Al is snel relatief, want Hastings zat maar liefst 38 jaar lang onschuldig in de gevangenis. 

Om het verhaal te reconstrueren moeten we terug naar 1983. In de koffer van een auto in een buitenwijk van Los Angeles wordt het lichaam van Roberta Wydermyer teruggevonden. Ze is verkracht en vermoord. 

Op dat moment komt Maurice Hastings in het vizier. De - dan - 31-jarige man wordt beschuldigd van de moord en de procureur eist de doodstraf. Een eerste jury slaagt er niet in om een vonnis te vellen, een tweede doet dat wel. In 1988 wordt hij veroordeeld tot een levenslange celstraf, zonder de mogelijkheid om vroeger vrij te komen. 

Maar Hastings blijft zijn onschuld uitschreeuwen. Nu - na 38 jaar - bewijst een DNA-test dat ook. Hoe dat kan? Bij de autopsie in 1983 vond de wetsdokter wel een spermastaal, maar DNA-onderzoek was bij lange nog niet wat het vandaag is. Al in 2000 diende Hastings de vraag in om het staal te onderzoeken, een verzoek dat meteen afgewezen werd. Pas in juni dit jaar gebeurde dat toch. De uitkomst kennen we: het was niet zijn DNA dat op het slachtoffer gevonden werd. De echte dader was een gekende crimineel, die al veroordeeld werd voor een gewapende ontvoering van een vrouw. Hij overleed in 2020 in de gevangenis. 

En dus mocht Hastings vandaag, na 38 jaar onschuldig achter de tralies te hebben doorgebracht, buitenwandelen. "Ik heb vele jaren gebeden dat deze dag zou komen", vertelde hij gisteren. "Ik wijs niet met de vinger. Ik sta hier niet als een verbitterde man, maar ik wil gewoon genieten van mijn leven dat ik nu heb."