Film van de week: "Zillion" spiegelt zich aan "The wolf of Wall Street", met Matteo Simoni als pornokoning Dennis Black Magic 

Na het succes van zijn debuut “D’Ardennen” (2015) rijpte bij regisseur Robin Pront al snel het plan om het zinderende verhaal van de jonge Vlaamse ondernemer Frank Verstraeten te verfilmen. Eind jaren tachtig, op zijn twintigste, startte Verstraeten met veel bombarie een computerbedrijf. Zes jaar en een paar strafbare boekhoudkundige ingrepen later moest hij de boeken toe doen. Dat faillissement hield hem niet tegen: in 1996 opende hij in hartje Antwerpen de Zillion, een megadiscotheek waar hij in geen tijd een fenomeen van maakte. Hijzelf werd een jetsetfiguur en een graag geziene gast in de media. Op het hoogtepunt van zijn roem kregen hij en zijn vriendin, toenmalig Miss België Brigitta Callens, homejackers op bezoek in de loft boven de club waar ze wonen. De foto’s van de twee, gekneusd en bebloed, staan ’s anderendaags op alle voorpagina’s. Dichter bij Hollywood kun je in Vlaanderen niet komen. Het onderzoek dat daarop volgde, leidde uiteindelijk tot de aanhouding van Verstraeten zelf, en tot de sluiting van zijn discotheek. Er volgden verschillende rechtszaken, en een veroordeling tot een effectieve gevangenisstraf.

Regisseur Robin Pront (36) droomde al langer van een film over de Zillion: ook al was hij destijds te jong om er binnen te mogen, hij had de 'rise and fall' van de discotheek en zijn eigenaar gevolgd in de media. Toen hij eindelijk de financiering rond had, ging hij aanbellen bij Frank Verstraeten zelve. Die heeft zichzelf ondertussen heruitgevonden: Verstraeten runt tegenwoordig een succesvol bedrijf in led-technologie (o ironie: op de Zillionfeestjes die nu hier en daar georganiseerd worden, hangt ledverlichting van Frank Verstraeten). De tafelspringer van weleer leidt nu een leven in de schaduw en keek er niet bepaald naar uit om zijn levensverhaal verfilmd te zien. Tot hij hoorde hoe groots het opzet was. Zijn medewerking was een godsgeschenk voor Pront. Verstraeten gaf hem een schat aan anekdotes cadeau (“een pot goud”)  die hij kon verwerken in zijn scenario. Pront inspireerde zich voor de uitwerking op films van de legendarische Amerikaanse regisseur Martin Scorsese, zoals  'Casino' (1995) en 'The wolf of Wall Street' (2014). 

De zoektocht naar de juiste acteur voor de rol van "de Vlaamse Jordan Belfort", de anti-held uit "The wolf of Wall Street", kon beginnen. Leonardo DiCaprio spreekt geen Antwerps, en Mathias Schoenaerts was een te grote kleerkast om de schriele Verstraeten gestalte te geven. Tijdens de audities viel Pronts oog op Jonas Vermeulen. Hij was de geschikte figuur om de Buffalo’s met dikke rubberzolen van Verstraeten te vullen. Vermeulen (32) was al te zien in tv-series als “In Vlaamse velden” en “Den elfde van den elfde”, maar de rol van Frank Verstraeten is zijn eerste grote opdracht in een langspeelfilm.

Het succesverhaal van de Zillion kreeg een boost met de komst van Dennis Burkas, beter bekend als Dennis Black Magic. De zelfverklaarde Vlaamse pornokoning produceerde zijn eerste eigen pornofilm eind jaren negentig, en werd door Verstraeten ingeschakeld om zijn club van extra pigment te voorzien. In "Zillion" vertolkt Matteo Simoni de rol van Burkas: hij claimde de rol toen de film nog moest geschreven worden. 

Simoni (35) was zelf nog een snotneus in de hoogdagen van de Zillion. Zijn oudere broer ging er wel naar toe, en dat inspireerde de jonge Matteo: ook hij dompelde zich vrij snel onder in de clubcultuur van toen. Terwijl zijn medestudenten per fiets naar de toneelschool gingen, met boeken van Racine of Shakespeare onder de arm, kwam Simoni aangereden op een getunede booster. “Ik was een echte Limburgse Johnny, ik ging naar de Versuz en de Atmos toen ik zestien was. Ik ben opgegroeid met die muziek.”

In de huid kruipen van Dennis Black Magic was voor Simoni een manier om, twintig jaar later, toch nog in de Zillion te geraken. En het moet gezegd: hij heeft hij zijn huiswerk goed gemaakt. Hij viel tien kilo af en hij ging bij Burkas thuis op bezoek, voor urenlange gesprekken aan de keukentafel. Simoni’s vertolking is dan ook fenonemaal. Hij is Dennis Black Magic.

Dankzij de medewerking van Verstraeten en Burkas zit “Zillion” vol waargebeurde feiten en sappige details, maar toch is de film fictie. De makers blijven het herhalen: dit is geen documentaire. Verstraeten en Burkas zullen zichzelf er met veel plezier in herkennen, de andere sleutelfiguren zijn hooguit losjes gebaseerd op bestaande personen. Al is het wel duidelijk dat Brigitta Callens als inspiratie gediend heeft voor Charlotte Timmers: zij is Vanessa Goossens, de vriendin van Frank Verstraeten, een rol die ze knap vertolkt

Net als Simoni ging Timmers (34) heel ver om haar personage vorm te geven. Ze vermagerde fel, en ze  balanceerde zelfs even op de rand van een eetstoornis. Maar ook haar hadden ze geen twee keer moeten vragen om mee te gaan naar de Zillion. Ze mist de tijd dat er nog geen smartphones bestonden en je kon feesten zonder dat alles gefilmd wordt en zijn weg vindt naar buiten.

Zillion is een film op het ritme van de housemuziek van toen. Voortgestuwd door pompende beats zien we Frank Verstraeten als een komeet de lucht in schieten. Totdat hij te dicht bij de zon komt en de onvermijdelijke val wordt ingezet. Na de knetterende finale blijf je als kijker achter met de vraag: zou het allemaal precies zo gebeurd zijn? Wat was nu echt en wat is verzonnen? We zullen het wellicht nooit weten. De werkelijkheid overtreft vaak de fictie, maar het is zoals Charlotte Timmers het zegt: "what happened in the Zillion stays in the Zillion".