Ben jij een echte muggenmagneet? Steek het op de onweerstaanbare geur van je huid

Het is een vraag die iedereen zich wel al eens heeft gesteld: hoe komt het dat die ene persoon van de groep zo vaak belaagd wordt door muggen en anderen eromheen minder. Dat was ook het vertrekpunt van wetenschappers van Rockefeller University in New York. Over dat thema is nochtans al veel inkt gevloeid - is het onze CO2-uitstoot, onze bloedgroep, of heeft het eerder te maken met lichaamstemperatuur? - maar een harde wetenschappelijk conclusie bleef tot dusver uit.

Lichaamsgeur was een van de grote kanshebbers voor een verklaring en dus legden neurobiologen van de Rockefeller University daarop hun boontjes te week. Ze verzamelden 64 willekeurige testpersonen die allemaal 6 uur lang nylonkousen aan hun armen moesten dragen. Nadien werden stukjes daarvan in een container met denguemuggen (Aedes aegypti) gelegd. 

Maandenlang hielden de onderzoekers in die container racejes tussen twee stukjes naar mensenhuid geurende nylonkous, elk van een verschillende testpersoon. Welke kous trok muggen het meeste aan? Welke minder? Welke race was onbeslist? Dat muggentoernooi leverde duidelijke winnaars op, met proefpersoon 33 als absolute kampioen. Die bleek maar liefst 100 keer aantrekkelijker voor muggen dan de testpersoon die op de laatste plaats stond. 

Wetenschappers analyseerden vervolgens de huid- en geurprofielen van de proefpersonen en ontdekten een patroon: de grootste muggenmagneten produceerden grotere hoeveelheden carbonzuren dan de mensen die makkelijker van muggenbeten gevrijwaard bleven. Carbonzuren zijn te vinden in talg, het vettige laagje dat onze huid bedekt en beschermt. Ze zorgen er mee voor dat elke mens een specifieke en vrij constante geur heeft. 

Met name de proefpersonen die meer carbonzuren produceerden, bleken voor de muggen onweerstaanbaar te zijn. De tests werden meermaals overgedaan, met soms maanden ertussen, maar de resultaten bleken identiek. 

Over waarom muggen die geur zo aantrekkelijk vinden, kunnen de wetenschappers alleen speculeren. De meeste eenvoudige verklaring zou kunnen zijn dat mensen veel meer carbonzuren produceren dan dieren. Denguemuggen zijn geëvolueerd om specifiek op mensen te azen en zouden dus vooral op die typische "mensengeur" afkomen. De onderzoeksresultaten zouden in dat geval ook toepasselijk kunnen zijn op andere soorten muggen die zich vooral richten op mensen.

Blijft de vraag: wat ben jij, notoire muggenmagneet, met die kennis (het obligate quizweetje op de volgende door muggenzwermen verknoeide barbecue niet te na gesproken)? Wel, er is hoop: volgens de onderzoekers zou dit een opstapje kunnen zijn voor de productie van efficiëntere antimuggenproducten, die bijvoorbeeld jouw voor muggen bedwelmende lichaamsgeur maskeren of zelfs aanpassen.

Dat het in dit onderzoek over denguemuggen gaat, is dan niet onbelangrijk, omdat die beestjes erom bekend staan grote overdragers te zijn van onder meer knokkelkoorts, gele koorts en het zikavirus. De onderzoekers suggereren dat je door de grootste muggenmagneten bij groepen mensen te behandelen mogelijk ook de verspreiding van gevaarlijke virussen wat kunt fnuiken.