De betwisting over de enclave Nagorno-Karabach is een uitloper van het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Sindsdien hebben Armenië en Azerbeidzjan al twee bloedige oorlogen uitgevochten over dat gebied. Rusland probeert te bemiddelen tussen beide kampen.
Het conflict is een uitloper van het uiteenvallen van de Sovjet-Unie begin jaren 90. Net als de andere lidstaten riepen Armenië en Azerbeidzjan toen de onafhankelijkheid uit. Meteen was er betwisting over het gebied Nagorno-Karabach, een streek die binnen Azerbeidzjan ligt, maar vooral bewoond wordt door Armeniërs. Het kwam tot een oorlog met duizenden doden waarbij Armenië Nagorno-Karabach en een corridor naar Armenië kon veroveren.
Twee jaar geleden liep het leger van Azerbeidzjan - rijkelijk uitgerust door de export van olie en gas - een groot deel van Nagorno-Karabach onder de voet. Onder Russische bemiddeling kwam er na zes weken oorlog en 6.500 doden een staakt-het-vuren, waarbij Armenië zowat de helft van Nagorno-Karabach kon behouden. Sindsdien is dat gebied enkel door een smalle corridor, gecontroleerd door Russische troepen, verbonden met Armenië.
Armeniërs zijn een lokaal volk uit de Kaukasus met een eigen taal. De meesten zijn christelijk en het land beschouwt zich als cultureel Europees, al ligt het geografisch net in Azië. Azerbeidzjan wordt vooral bevolkt door sjiitische moslims die verwant zijn aan Turken. Het land heeft goede relaties met Turkije.
Onderstaande kaart toont de internationaal erkende grenzen. Het gebied dat hier als Nagorno-Karabach wordt aangeduid, slaat op de controle van dat gebied en omliggend terrein door Armenië tot 2020. Sindsdien is dat gebied fors kleiner geworden.
