Mysteries ontrafeld: Wat is er over van het Meli Park?

Wat begon als een kleine expo over bijen en een speeltuin, vervelde tot een van de grootste pretparken van ons land. Alberic Florizoone, een honinghandelaar, richtte het park op in 1935. In 1952 opende het park het razendpopulaire ‘Sprookjesbos’ met tientallen sprookjes waaronder De Reus, De Prinses op de Erwt en De Vliegende Heks. In de jaren 1980 volgden iconische attracties als het Apirama en de Splash. In 1999 werd Meli Park verkocht aan Studio 100, dat het omtoverde tot Plopsaland De Panne. 

Maar wat is er nog over van het park? Zijn er nog veel tastbare herinneringen? Zijn er nog bijen te vinden, 23 jaar na het einde van het Meli Park? We gingen langs bij Robert Florizoone, een van de zonen van Meli-oprichter Alberic. "De meeste zaken zijn verkocht door Studio 100, we hebben er zelf nog weinig van over. Nog wat foto's, souvenirs, maar niet echte grote tastbare zaken." Bij de verbouwing van Meli naar Plopsaland zijn heel wat bijen en andere attracties in de container beland. 

Het Apirama, de Splash, de Dansende Fonteinen, de Vliegende Heks,... Het is pure nostalgie, voor veel luisteraars van Radio2. We kregen heel wat mooie verhalen doorgestuurd. Veel mensen hebben ook nog Meli-memorabilia thuisliggen: oude foto's, een spaarpot in de vorm van een bijenkas, affiches, kandelaars,...

Ook in Plopsaland zijn er nog sporen te vinden van het Meli Park. Onlangs kreeg De Reus opnieuw een plekje. 20 jaar lang lag hij bij een restaurant in Heuvelland. Sinds vorig jaar ligt De Reus weer in het park, naast het Meli-huisje, waar enkele Meli-attributen verzameld zijn. Plopsaland besloot de figuur uit het ‘Sprookjesbos’ opnieuw aan te kopen, vooral om de ouders en grootouders een plezier te doen. "Bij de verbouwing in 2000 hebben we hem verkocht, voor bijna niks. Toen wilden we meer breken met het verleden. Nu merken we dat onze oudere bezoekers er met veel nostalgie naar terugkijken", zegt directeur Steve van den Kerkhof.

Oud-werknemers kijken ook met veel nostalgie terug op hun tijd bij de Meli. André Maeckelbergh was enkele jaren verantwoordelijk voor het Apirama. "7 bootjes werden genoemd naar de kleinkinderen van oprichter Alberic Florizoone. Eentje kreeg de naam van mijn dochter: Lobke." Daarnaast was André ook trainer van de papengaaienshow. 

Nog een levend overblijfsel van de Meli, met verregaande gevolgen, zijn de halsbandparkieten. Zo'n 40 vogels werden in de jaren 1980 losgelaten aan de Brusselse afdeling van de Meli, op de Heizel. Intussen leven er naar schatting 40.000 halsbandparkieten in Vlaanderen en Brussel. "Een kleine misrekening", zegt Robert Florizoone. "Die halsbandparkieten hebben zich heel snel en heel breed vermenigvuldigd."

Voor de verzamelaars zijn de bijtjes uit het Apirama nog altijd fel gegeerd. Op tweedehandssites duikt er af en toe eentje op en er worden immense bedragen voor gevraagd, van wel meer dan 1.000 euro. Uiteindelijk hebben wij er een 30-tal teruggevonden. Bij iemand thuis in Oostende, in een frituur in Oostduinkerke, en bij een verzamelaar in Beveren-Leie, Fabien Vandenbruwaene. Die had nog meer attributen uit het park in zijn collectie, zoals de Papiereter, de Burgemeester van Hamelen en de Gelaarsde Kat. "Ik heb ze gevonden via het internet, rommelmarkten en ik heb tijdens de afbraak ook verschillende zaken opgehaald in Plopsaland." Maar hij blijft toch het meest trots op zijn Apirama-bijen. "Ze zijn enorm populair bij verzamelaars. Als ik ze morgen te koop zet, zijn ze meteen allemaal weg."