Verfraaiingswerken onder spoorwegbrug in Sint-Niklaas gestart: "Er komen groenzones en kunstwerken" 

De spoorwegbrug in Sint-Niklaas viert haar 50e verjaardag. In 1972 werd het spoor in het centrum van de stad verhoogd. Een goede oplossing voor de ontsluiting van het autoverkeer, maar het zorgde er ook voor dat de ruimte onder de spoorwegbrug een onaantrekkelijk stuk stadskern werd.

De afgelopen decennia passeerden tientallen ideeën de revue, maar toen de buurtbewoners vijf jaar geleden het idee van een groene zone opperden, sprong het stadsbestuur mee op de kar. 

Eind 2020 sleepte de stad een Vlaamse subsidie voor vergroening in de wacht en daarmee werden de kiemen gelegd voor Project 33. Er kwam overleg met Infrabel en het Vlaams Gewest over de verwezenlijking van het project.

Als eerste stap stelde de stad een curator aan die een visienota schreef waarin het project een naam kreeg (Project 33, verwijzend naar de 33 spoorwegpijlers) en waarin de ambities op het vlak van groen, beeld en streetart vorm kregen. Vervolgens ging de stad op zoek naar partners voor de verwezenlijking van het project.

Het ontwerp speelt met de rechte lijnen van de spoorwegbrug, door er een glooiende, dynamische dimensie aan te voegen. Tegelijk blijven de spectaculaire zichtlijnen tussen de pijlers op sommige plaatsen ook behouden. 

Onder de spoorwegbrug zijn er zones die weinig water en licht krijgen, wat twee essentiële voorwaarden zijn voor groen. Het komt er dus op neer om het aanwezige water op te vangen en te verspreiden via wadi’s. Een proefopstelling moet uitwijzen of er op deze manier voldoende water is om de oppervlakte te kunnen bevoorraden en welke bijsturingen er eventueel mogelijk zijn.

Tijdens de proefopstelling wordt er samengewerkt met de land- en tuinbouwschool van de Broedersscholen in de Weverstraat, omdat dit voor hen een interessante oefening is. Vanaf 2023 is het de bedoeling om samen te werken met de buurtbewoners.