Eén jaar na de watersnood in Voeren: "Elke keer wanneer het hard regent, hou ik mijn hart vast"

Niet enkel Wallonië, maar ook enkele Limburgse gemeenten werden vorig jaar getroffen door het noodweer. In Moelingen, een deelgemeente van Voeren, trad de rivier de Berwijn buiten haar oevers. Al snel sijpelde het water binnen in de huizen van de buurtbewoners. 

Ook het huis van Albert Plusquin bleef niet gespaard. "De kelder stond helemaal onder water en in mijn woonkamer stond het water 65 centimeter hoog", zegt Plusquin. "Ik had mijn huis drie jaar geleden gerenoveerd. Als je dan je meubels doorheen je huis ziet drijven, zakt de moed in je schoenen. We hebben nog proberen redden wat er te redden viel. Zo hebben we een paar fotoalbums naar de bovenverdieping kunnen brengen, maar op een gegeven moment moet je accepteren dat je niet alles kan redden."

Uiteindelijk moest Albert Plusquin zijn huis verlaten. Toen hij kon terugkeren, hingen al zijn spullen vol slijk en zat er niet veel anders op dan opruimen. "Gelukkig kregen we veel hulp van onze kinderen en kleinkinderen, maar sinds maart konden we pas terug op ons benedenverdieping wonen."

Er was al langer een verbreding van de Berwijn gepland en die is er dit voorjaar gekomen. Die moet mogelijke overlast verminderen, zegt burgemeester Joris Gaens (Voerbelangen): "Door de verbreding van de Berwijn is er een groter debiet en kan er 10 m³ per seconde extra door de Berwijn stromen. Als er echt een piek is zoals vorig jaar, kan de verbreding dat niet opvangen, maar het waterpeil zal toch dalen met een 15 tot 20 centimeter."

Albert Plusquin is niet gerust: "Elke keer wanneer het hard regent, hou ik mijn hart vast. Ik ben blij dat de gemeente maatregelen heeft genomen, maar ik blijf mezelf afvragen of het wel genoeg is."