Mysteries ontrafeld: hoe de Europese beker van KV Mechelen in de vuilnisbak belandde

"En daar is de goal! Piet Den Boer heet hij. Ik hoop dat Rinus Michels meekijkt. Hij opent zoveel deuren en poorten!" Aan het woord is Rik De Saedeleer op 11 mei 1988 vanuit het stadion van Straatsburg in Frankrijk. Het kleine KV Mechelen wint de finale van de Europacup II tegen het grote Ajax. "Hoe mooi is het niet, de underdog die de Europese beker wint", mijmert De Saedeleer tegen televisiekijkend Vlaanderen. Als trouwe supporter van aartsrivaal Racing Mechelen klinken de woorden van De Saedeleer toch oprecht.

Na het feestgedruis volgde echter een grote kater. Bij KV Mechelen ontdekken ze luttele dagen later dat de kleine beker die de club van de UEFA mocht bijhouden, kwijt was. De grote wisselbeker hadden de spelers wel vanuit Straatsburg meegenomen, maar die moest de club teruggeven. Waar is de echte beker gebleven? Radio 2 trok op onderzoek.

Piet Den Boer schrikt bij het zien van foto's uit 1988 waarop hij de twee bekers vast heeft. "Dat wist ik niet meer", zegt de boomlange Nederlander die nog steeds in Mechelen woont. "Ik heb pas veel jaren later gehoord dat hij verdwenen is."

"Wie de cup heeft? Geen idee. Ik alvast niet", zegt Den Boer. "In mijn herinnering stond hij gewoon in de prijzenkast in het spelershome. Maar de mens is een vreemd beestje. Ooit heb ik mijn wedstrijdshirt van die finale uitgeleend voor het goede doel. Dat is ook nooit teruggebracht. Dus misschien kan je dat ook nog opsporen." 

In de prijzenkast in de huidige fanshop van KV Mechelen blinkt een beker met grote oren waar in even grote letters op staat: KV Mechelen Europacup II 1988. "Dit is een replica van de grote beker die we bij de UEFA besteld hebben in de jaren 2000", zegt Hans De Decker van supportersorgaan Malinwa. "We hebben er toen een paar duizend euro voor moeten betalen. Wie de echte kleine beker heeft, mag hem altijd komen afgeven. Dit weekend bijvoorbeeld tijdens de fandagen in het stadion. Ik trakteer die persoon met plezier op een drankkaart", lacht Hans.

Op naar de volgende kroongetuige. Op de markt in Puurs verkoopt oud KVM-speler Paul De Mesmaeker vandaag jurkjes en blouses. Ooit verleidde hij het publiek Achter de Kazerne met zijn dribbels, nu scoort hij als marktkramer bij dames op leeftijd. "Ik ken ze hier allemaal. Dit is nog een goeie markt", zegt Paul. 

Hij neemt me mee naar 1988, naar de finale tegen Ajax. "Toen we wonnen ging Lei Clijsters de grote beker halen, en ik de kleine. Ik heb die toen op mijn hoofd gezet. Daarom ben ik nog altijd verdacht maar ik heb de beker niet. Hij is zeker meegeweest in de kleedkamer in Straatsburg want ik herinner me dat we er champagne uit gedronken hebben." 

Volgens Paul had de clubleiding van KV Mechelen al snel door dat de beker ontbrak. "Twee dagen na de wedstrijd moest ik plots bij teammanager Paul Courant verschijnen. Hij vroeg me waar de beker was en of ik hem terug kon geven aan de club. Ook Koen Sanders en Geert Deferm zijn op het matje geroepen, maar niemand had hem." We contacteren Paul Courant voor meer info maar die houdt beleefd de boot af. "Over het verleden zeg ik liever niets meer", klinkt het. 

Terug naar Paul De Mesmaeker. Nadat hij zijn zomerkleedjes met bloemenmotief luidkeels aanprijst, doet de vinnige middenvelder van weleer nog een onthulling. "Weet je dat de Europese Supercup die we wonnen tegen PSV ook kwijt is? Daar daar weet onze toenmalige ploegdokter Walter Jaspers alles over." KV Mechelen blijkt dus meer dan één Europese beker te missen. Om dat verhaal op te lossen, moeten we een nieuwe figuur introduceren.

Myriam Van Dal is een begrip bij KV Mechelen. Als 'moeder Malinwa' bestierde ze jarenlang het spelershome. "Ze was als eerste op de club en ging als laatste naar huis", zegt Aad De Mos, de coach van het succeselftal in 1988. "Myriam was een KV-supporter in hart en nieren. Ze deed alles. Van koffie zetten tot de was doen. Myriam controleerde ook de spelerskledij voor Europese wedstrijden. Michel Preud'homme droeg bijvoorbeeld uit bijgeloof altijd een vuil shirt van Standard Luik onder zijn wedstrijdshirt. Ook daar zorgde Myriam voor. Het was een zegen voor mij als trainer om haar erbij te hebben", zegt De Mos.

Toen KV Mechelen in vereffening ging en na een redding door de supporters een doorstart maakte in 2003,  werd Myriam als een relict van het verleden aan de deur gezet. "Haar hart brak. Ze is nadien nooit meer op KV Mechelen geweest en ze is helaas ook veel te jong overleden", zegt De Mos. Myriam beheerde ook de prijzenkast van de club. Zit zij achter het verdwijnen van Europacup II? "Dat kan ik niet geloven. Myriam was meer op de club dan thuis. Nee dat kan niet," besluit De Mos. Ook hij betwijfelt of die beker ooit Straatsburg verlaten heeft.

Weet clubarts Walter Jaspers meer? Zijn garage bulkt van de spullen en memorabilia die te maken hebben met KV Mechelen. Het is een soort privémuseum van de man die in 1988 bij de finale aanwezig was als clubarts. "Over die verdwenen Europacup II weet ik echt niets. Maar Paul De Mesmaeker heeft gelijk. Ik weet meer over de Europese Supercup." Jaspers gaat terug naar de periode na de vereffening in 2003. Hij begint spontaan over moeder Malinwa. 

"Myriam en ik waren allebei ontslagen op de club en hadden lang geen contact meer gehad. Maar ik wist Myriam wonen en ik schat dat het 2004 of 2005 was toen ik bij haar langs ging. Ze wilde me iets tonen zei ze. Myriam had iets dat ze aan niemand anders wilde geven en waar ik volgens haar recht op had: de Supercup die KV Mechelen tegen PSV gewonnen had. Ik zie hem nog zo voor mij met een groene voet, een schoon bekertje", zegt Jaspers. 

"Myriam had de beker meegenomen om hem te beschermen, zei ze me. Je moet weten dat er in die dagen heel veel zaken van KV Mechelen verdwenen, verkocht of weggeven aan antiquairs. Maar ik kon die Supercup niet aannemen, stel dat ze mij zouden verdenken. Ik heb al zoveel clubmateriaal, dus ik vertelde Myriam dat ze de beker zelf aan de club of aan de voorzitter moest teruggeven", aldus Jaspers.

"Een maand later zag ik Myriam opnieuw en ik vroeg haar of ze het geregeld had. Waarop ze me antwoordde: nee jong, ik heb de Supercup in een vuilniszak gestoken en meegegeven aan de vuilniskar, weg is weg. Ik schrok me een hoedje maar Myriam kennende, ze was soms opvliegend, geloof ik wel dat ze dat gedaan heeft. Daarna hebben we er ook nooit meer over gesproken", aldus Jaspers.  

Bertrand Peeters, hoofd van het archief van Malinwa, reageert op de onthulling. "Ik schrok toch wel toen ik op Radio 2 hoorde dat dokterJaspers Myriam vernoemt in dat verhaal. Het werd al lang gefluisterd maar nu plakt er ook een naam op. Helaas kan Myriam dat niet bevestigen, dus wie weet duikt de Supercup alsnog op, al lijkt het me toch voor 90% zeker dat hij in de vuilniswagen verdwenen is. " 

Myriam blijft ondanks de bewering van dokter Jaspers een unieke vrouw voor de Malinwa-supporters. "KV Mechelen is zoals het leven, met ups en downs. Het kan dat ze zoiets uit emotie heeft gedaan, maar ze blijft voor ons op nummer één staan." 

Ook voor de prijzenkast in het KV Mechelen-stadion heeft de onthulling op Radio 2 gevolgen. "We planden in het najaar een nieuw klein museum in het stadion. We gaan bij de UEFA nu een exemplaar van de Supercup bijbestellen", zegt Peeters. Of hoe de zoektocht naar de ene beker een verklaring voor de verdwijning van de andere opleverde.