Acteur Wim Opbrouck is ook beeldend kunstenaar: “Ik teken altijd en overal, al heel mijn leven”

Mocht u dat nog niet opgevallen zijn: Wim Opbrouck is een duizendpoot. We kennen hem vooral als acteur, in series zoals “Het eiland” of “In Vlaamse velden”. Of als muzikant, in muziekgroep “De Dolfijntjes”. Of als theaterdirecteur bij NT Gent. Of als presentator van “Bake Off Vlaanderen”.

Maar wat heel wat minder bekend is: Wim Opbrouck was al die tijd ook een tekenaar. Al dertig jaar lang benut hij elk verloren moment om met pen, potlood en verf aan de slag te gaan. Een selectie uit al dat grafisch werk is nu te zien op de tentoonstelling “Open Hart” in het museum Dr. Guislain in Gent. 

Bekijk hieronder hoe Wim Opbrouck vertelt dat hij altijd en overal tekent, en lees daaronder verder:

“Ik teken altijd en overal, al heel mijn leven eigenlijk” vertelt Wim Opbrouck. “Ik heb plastische kunsten gestudeerd aan het atheneum van Kortrijk. Daarna ben ik naar de toneelschool gegaan, maar ik ben blijven tekenen. En de neerslag van die 30 jaar tekeningen zie je hier nu.”

“De bezoeker zal ontdekken dat er heel veel getekend wordt tijdens repetities, tijdens filmopnames, en daar is één ding heel belangrijk, één talent moet je daar hebben: wachten. Dus ik heb in heel die periode 50 schetsboeken gevuld.”

Betekent dat nu dat Wim Opbrouck op vergaderingen de hele tijd wat afwezig zit te tekenen? Hij reageert meteen: “Tekenen is ook een vorm van concentratie! Ik kreeg wel op de toneelschool van de illustere Alfons Goris de opmerking: “Opbrouck, zit je nu wéér te tekenen?” Maar mijn antwoord was: “Ja, dan kan ik beter luisteren!”

Lees verder onder de afbeelding:

Waarom juist hier tentoonstellen, in het museum Dr. Guislain? Wim Opbrouck: “Omdat het een plek is waar men zorgt voor de ziel. Waar men aandacht heeft voor het mentale. Wij graven als acteurs ook in de ziel, op zoek naar een personage, naar een karakter. Maar deze plek zorgt dus ook voor de ziel." 

"Het is een heel merkwaardige plek waar ook een psychiatrische instelling is, waar De Sleutel is (een centrum voor mensen met drugsproblemen - nvdr), hier zijn wijkateliers, en er is ook een museale plek. Ik kon mij geen betere plek dromen. Alles komt hier een beetje samen, en het strandt in het museum. Net als de walvis.”

Nog voor je binnengaat naar de museumzalen, is op de binnenplaats inderdaad het eerste wat opvalt een gigantische walvis. Hij ligt daar alsof hij net aangespoeld is. Er is aan het beeld gewerkt en geverfd, laag na laag, ook door de mensen die op deze plek gestrand zijn. (Opbrouck maakte onlangs de voorstelling “Ik ben de Walvis” voor de organisatie Te Gek!?, die zich inzet om mentale problemen bespreekbaar te maken.)

Maar wat heeft Wim Opbrouck met walvissen? “Ik ben enorm ontroerd door het aanspoelen van die bultruggen. Men weet eigenlijk niet: waarom stranden die? Verdwalen ze? Dat is al een hele mooie metafoor. Is het een wanhoopsdaad?"

Bekijk hoe Wim Opbrouck zijn voorliefde voor walvissen verklaart, en lees daaronder verder:

Wim Opbrouck: "En dan is er ook nog eens heel veel literatuur en kunst gemaakt rond walvissen: van kinderboeken tot Moby Dick, het bijbelse verhaal van Jonas en de walvis… Dus die walvis vond ik een heel mooi beeld, een heel mooi dier… ik kan me er ook perfect mee vereenzelvigen.”

Wim Opbrouck: “Zoveel mensen stranden. De ene zit daar vast, de andere daar… op zijn werk, in een religie, in een mentaal probleem. En plotseling zijn we allemaal gestrand, in een soort samenloop van omstandigheden die dan de pandemie was. Dan voel je ook die stilstand."

"En dan kwamen al die dingen omtrent walvis, stranden, mentale zorg samen en dacht ik: ik ga daar iets over maken. En ja, in mijn geval is dat dan én een prentenboek, én een tentoonstelling, én een tekenklas, én een heel mooi kunstboek en ja… goed.”

Bekijk hier hoe Wim Opbrouck een kleine rondleiding door zijn werk geeft, en lees daaronder verder:

Voor de liefhebbers: een heel kabinet is gewijd aan tekeningen die Wim Opbrouck maakte tijdens de opnames van de hilarische tv-reeks “Het eiland” in 2004.

Lees verder onder de afbeeldingen:

 Wim Opbrouck: “Dus aan dat bureau van Het Eiland heb ik echt honderden tekeningen zitten maken van het personage Sammy Tanghe, gespeeld door Bruno Vanden Broecke. Ik had dit zelf nooit gekozen, dat was echt de keuze van de curatoren van deze tentoonstelling.”

Bekijk: Curator Pierre Muylle legt uit hoe hij een keuze maakte uit de grote hoeveelheid werken van Wim Opbrouck. Lees daaronder verder:

Curator Pierre Muylle: “Ik ben altijd ongelooflijk gepakt en gecharmeerd als je een kunstenaar ziet werken, als die zijn gedachten laat ontwikkelen door dingen te doen. In de schetsboeken zie je dat het alle richtingen uitgaat, maar er zijn ook momenten waarop je je vastbijt. Het is op zich ontzettend inefficiënt om zo te werken, maar het laat ook de ruimte om dingen te laten ontstaan, en ze te laten stromen, richting theater of muziek of film. Of een walvis, of een tentoonstelling. Wie zal het zeggen.”