Op pinkstermaandag wordt er in Nieuwpoort traditiegetrouw hulde gebracht aan alle vissers die op zee zijn gebleven. De plechtigheid startte met een misviering in de vismijn. Daarna volgde de zegening van de Nieuwpoortse vissersvaartuigen langs de kade. En tot slot werden er kransen neergelegd bij het vissersmonument op de Kaai.
Visserijfeesten in Nieuwpoort brengen hulde aan vissers, die zijn overleden op zee
Camille Jonckheere
Gepubliceerd:
"De visserij zit in ons DNA", zegt schepen van Visserij, Kris Vandecasteele (CD&V). "Ieder jaar doen we deze herdenking en we zijn altijd blij dat de vissersfamilies steun kunnen vinden bij andere inwoners om hun verlies te verwerken. De visserij zit in onze roots, dus we willen de vissers zo goed mogelijk ondersteunen."
Steun en samenhorigheid
Traditioneel worden er na de misviering in de vismijn en de zegening van de Nieuwpoortse vissersvaartuigen kransen neergelegd bij het vissersmonument op de Kaai. Dat is een bronzen standbeeld van een visser, dat zowat het symbolische graf is voor de vissers die nooit zijn teruggevonden.
Irene Norullie verloor 38 jaar geleden haar broer Freddy op zee. Samen met haar man Floriment vindt Irene heel wat troost in de vissershulde, omdat samenhorigheid hier overheerst. "Hij was nog maar 28 jaar en was in januari 1984 op weg met het schip "Zeepaard" van Zeebrugge. Ze zijn in een zware storm terechtgekomen voor de Engelse kust en het schip is met man en muis vergaan. Dat nieuws kwam heel hard binnen in de familie. We hadden hem nog proberen te overtuigen om ander werk te doen. Maar de zee bleef hem telkens terugroepen. 3 maanden na het ongeval werd het lichaam van een bemanningslid van het schip teruggevonden, maar alle andere lichamen liggen waarschijnlijk nog altijd in het schip, dat vastligt op de zeebodem."
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen
Gepubliceerd:
