63-jarige Walter De Smet loopt in Dendermonde als Kalleke Step voor Ros Beiaard uit: "Tot 300 keer op mijn handen staan"

In 2000 mocht Walter De Smet voor het eerst het Ros Beiaard bij de teugels nemen en door Dendermonde leiden. In 2010 deed hij dat nog eens over en nu zondag zal hij het voor een derde en laatste keer doen. Als nar danst hij voor het paard uit en telkens het paard steigert, wil de traditie dat Kalleke Step op zijn handen gaat staan. 

Al is die traditie nog niet zo oud. De nar dateert al uit de tijd van Karel De Grote, maar de naam Kalleke Step kwam er pas in 1914. Toen nam Louis Steppé de narrenfiguur voor zijn rekening en zijn bijnaam was Kalleke Step. Walter De Smet: "Kalleke Step is eigenlijk de nar die het paard ment, die de teugels van het Ros Beiaard vastheeft en hem door de stad van Dendermonde leidt. En telkens het paard de mensen groet, en steigert voor de mensen, ga ik op mijn handen staan." 

Zoals gezegd mocht Walter De Smet ook al het paard leiden in 2000 en 2010. "Dat was fantastisch. Voor mij is het eigenlijk een sport. Ik heb het eigenlijk nog nooit geteld, maar ik denk dat ik tussen de 200 en 300 keer op mijn handen moet staan. Er staan 40 tribunes langs het parcours en voor elke tribune steigert het paard één à drie keer, naargelang de lengte van de tribune", zegt Walter. 

Maar daar stopt het niet. "Elke keer er iemand op het parcours staat en een fles jenever geeft aan de pijnders (mannen die het paard dragen tijdens de ommegang, nvdr), steigert het paard ook nog eens en ook voor bekende figuren in het publiek. Het paard binnenzetten betekent nog een aantal keren op de handen staan. Dus dan kom je aan de 200 à 300 keer."

Het op de handen lopen blijkt niet eens het lastigste te zijn: "Als kleuter liep ik al op mijn handen", lacht Walter De Smet, "en ik ben het nooit verleerd. Het lastigste is dat ik het parcours eigenlijk drie, misschien vier keer afleg en het parcours is al zes kilometer, maar ik ga van links naar rechts dansend voor het paard.  

Walter De Smet is al meer dan twee jaar aan het oefenen voor zijn prestatie van zondag. "Ik heb altijd gezegd dat ik het drie keer wilde doen en twee jaar geleden strooide corona roet in het eten. Maar ik ben blijven oefenen. Ik sta zo twee à drie keer per week 50 keer op mijn handen en ik doe wat buikspieroefeningen, sit-ups, pompen en dergelijke dingen. Ik ga ook wekelijks fietsen met een vriend en ik zit ook nog in een duikclub. Zo hou ik mij fysiek bezig."

Stel dat Walter De Smet ziek wordt, dan zit de ommegang met een probleem, want er is geen vervanger voorzien. "Ik wil daar niet aan denken, want er is geen invaller voorzien voor mij. Mijn zoon zou het eventueel kunnen doen, want die zat vroeger bij een turnvereniging, maar die is er eigenlijk niet op voorbereid."

Walter wil het ook voor geen geld missen. "Het tofste is eigenlijk op de Grote Markt komen, zowel tijdens de generale repetitie op zaterdag als zondag zelf. Dat is het kippenvelmoment. Al mijn haartjes gaan dan recht staan. Al die mensen die rechtveren als het paard de markt betreedt, en ik ben de eerste van de entourage van het paard die de markt opkomt. Ik leid het paard en ben dus de eerste die te zien is, samen met de vier heemskinderen natuurlijk."