Verpleegkundige Ihor uit Destelbergen was 2 maanden in Oekraïne: "Elke nacht arriveerden nieuwe gewonde soldaten"

Hier blijven en op tv naar beelden van de oorlog kijken, was geen optie voor verpleegkundige Ihor Vitenko (55). Hij kwam in 1999 met een studentenvisum van Oekraïne naar België. Vandaag heeft hij een privé-praktijk in Heusden en werkt hij in het AZ Jan Palfijn in Gent. Begin maart trok Ihor met 3 ambulances vol medisch materiaal naar zijn land van herkomst. "Na twee weken was alles op, en moesten we op zoek naar nieuw materiaal." 

Ihor stond in voor de tweedelijnszorg, vooral in Vinnitsa, een stad op zo'n 200 kilometer van Kiev. Aan het front zelf heeft hij niet gewerkt. "Vanuit oorlogsgebied in heel Oekraïne kwam er elke nacht rond 3 uur een trein met gewonde soldaten aan. Wij brachten ze van hieruit over naar de verschillende ziekenhuizen." Daarnaast heeft Ihor ook Oekraïense verpleegkundigen opgeleid. "Ik ging van ziekenhuis naar ziekenhuis, van stad naar stad. Mijn specialisatie is wondzorg. Dankzij mijn opleiding ken ik  speciale technieken die niet gebruikt worden in Oekraïne". 

Na bijna twee maanden Oekraïne is Ihor blij dat hij terug is, maar het wringt wel. "Mijn kinderen, mijn vrouw, mijn werk is hier. Maar een groot stuk van mijn hart ligt in Oekraïne. Mijn ouders zijn daar. De mensen hebben mij daar nodig."

Ihor is realistisch en denkt niet dat de oorlog snel voorbij zal zijn. Later dit jaar wil hij teruggaan. "Begin september wil ik opnieuw cursussen organiseren voor verpleegkundigen, samen met het ministerie van Volksgezondheid in Oekraïne". Ondertussen zal Ihor niet stil zitten. "Ik ga proberen om Oekraïense verpleegkundigen online op te leiden gedurende 3 maanden. Dat is combineerbaar met mijn werk hier. Maar daarna ga ik terug."