Het "enfant terrible" Arno. Het is een omschrijving die de muzikant die zopas overleden is vaker meekreeg dan hem misschien lief was. Arno reageerde wel altijd in zijn eigenzinnige stijl: soms aarzelend, met lange stiltes en dikwijls ook -al dan niet gespeeld- tegendraads. VRT NWS selecteerde enkele memorabele momenten uit het VRT-archief.
BEKIJK - Van "rock-'n-roll is een business die stinkt" tot weglopen van tv-sets: het "enfant terrible" Arno in beeld
Gepubliceerd:
Arno staat op televisie bijna altijd garant voor een of andere vorm van spektakel. Hij doorbreekt bijna altijd de ongeschreven regels die er in de media gelden. Wanneer hem een glas champagne aangeboden wordt, zegt hij: "Geef mij maar een pintje. Ik drink enkel champagne bij oesters".
Hij rookt voor de camera, vloekt, loopt weg van tv-sets en maakt het journalisten niet altijd makkelijk door niet, amper of alleen heel kort de vragen te beantwoorden. Toch schemert in alles wat hij doet en zegt ook zijn eigenzinnige charme door. Zo zie je hem in onderstaande video oprechte complimenten geven aan Bruno Wyndaele, presentator van "De laatste show". "Je bent een vriendelijke jongen, zo mooi vanbinnen, ik vind dat je een goeie vibratie hebt, een beetje boeddhistisch." Ook typerend voor Arno: een doodgewone plastic zak die hij vaak mee heeft en waarin hij zijn persoonlijke spullen bewaart.
In maart 2005 wint Arno in Frankrijk met zijn album "French bazaar" de Victoire de la Musique voor beste rockplaat. Een traditioneel dankwoord hoeven we van Arno niet te verwachten, wel stelt hij de vraag of hij op televisie te zien is en of dat dan in kleur is:
Eind jaren 80 leert Arno de kijker op televisie een garnaalkroket te maken. Een weegschaal of een maatbeker heeft hij daarvoor niet nodig. "Je moet alles voelen in de keuken", vindt hij. Een roux, die is volgens Arno dan weer klaar "wanneer hij de Brabançonne begint te zingen".
In de jaren 80 mag T.C. Matic het voorprogramma van Simple Minds spelen. Ook wanneer Arno daarover geïnterviewd wordt, neemt hij geen blad voor de mond. Wat hij geleerd heeft tijdens tournees, zegt Arno, is dat "rock-'n-roll een business is en dat die stinkt". "Sommige groepen die heel bekend zijn, hebben niets te maken met muziek."
In de laatste maanden voor zijn dood valt vooral op hoe mild het "enfant terrible" Arno geworden is. Maar zijn gevoel voor humor is hij ook dan nog niet kwijt. Wanneer hij -onderweg naar zijn Radio 1-Sessie- in de gangen van de VRT een grote poster van zichzelf tegenkomt, ontlokt dat hem de reactie: "Het is een Chippendale die daarop staat".
