Met de bouw van de nieuwe infrastructuur voor de Belgische F-35-gevechtsvliegtuigen heeft Jan De Nul een miljoenencontract beet. Het bedrijf uit Aalst, uitgegroeid tot een van de grootste baggeraars ter wereld, mag daarmee opnieuw een prestigeproject op zijn naam schrijven. Waar liggen de roots van deze Belgische onderneming en welke opdrachten leverde haar nog meer naam en faam op?
Jan De Nul is met F-35-infrastructuur niet aan proefstuk toe: ook deze megaprojecten speelde het baggerbedrijf klaar
Ann Willems
Gepubliceerd:
Van ”meester trapmaker”…
Trappen, ramen, deuren en rolluiken: de grondslag van Jan De Nul ligt niet waar je ze van een baggerbedrijf verwacht. Leo De Nul laat in 1849 het boerenleven achter zich en wordt de eerste bouwondernemer in de familie, waarmee hij onwetend de fundamenten voor een miljardenbedrijf legt. Vier generaties en 89 jaar later doopt achterkleinkind Jan De Nul de onderneming om tot “PVBA Jan De Nul”. De focus ligt aanvankelijk op “alle openbare en private werken”.
Het zou tot 1951 duren vooraleer het bedrijf toetreedt tot de baggersector. Na een resem binnenlandse projecten, waaronder de ringvaart rond Gent, volgt in 1968 de eerste buitenlandse opdracht in Le Havre in Frankrijk. In 1972 gaat het voor het eerst richting Azië en Midden-Oosten. Met Jan Pieter De Nul, vandaag nog steeds CEO van dienst, komt in 1978 de vijfde generatie aan het roer van het familiebedrijf te staan.
… tot miljardenbedrijf met 6.700 werknemers
Vandaag is Jan De Nul uitgegroeid een van de grootste baggeraars ter wereld, met in 2020 een omzet van 1,9 miljard euro en 6.700 werknemers op de loonlijst. “En er staan nog 150 vacatures open”, voegen ze er fijntjes aan toe wanneer we de meest recente cijfers opvragen. De hoofdzetel bevindt zich intussen in Groothertogdom Luxemburg, het grootste kantoor ligt nog steeds in thuishaven Hofstade (Aalst). Baggerwerken vormen de hoofdmoot. Daarnaast voeren ze nog steeds civiele bouwwerken uit, met daarbovenop intussen ook offshore werken, saneringen en projectontwikkeling.
Grosso modo kan je stellen dat het Jan De Nul sinds de officiële oprichting in 1938 behoorlijk voor de wind gaat, maar een onbeschreven blad is het baggerbedrijf niet. In 2014 verscheen in P-Magazine een artikel waarin het in verband gebracht werd met zandroof in de Filipijnen, waarop Jan De Nul het magazine uit de rekken wilde laten halen. Als tegenreactie publiceerde het blad enkele weken later een nieuw artikel waarin het bedrijf verantwoordelijk werd geacht voor de grootste milieuramp in Congo ooit.
In Argentinië kwam Jan De Nul dan weer in opspraak door een omkoopschandaal en het verloor een contract voor baggerwerken in Oekraïne na een beschuldiging van corruptie. Topman Jan Pieter De Nul kreeg doodsbedreigingen nadat de firma was ingestapt in een – volgens tegenstanders milieuvervuilende – baggeropdracht voor Rusland in de Noordelijke IJszee. Jan De Nul ontkende steeds alle aantijgingen.
Prestigeprojecten
Van de havenuitbreiding in Qatar over de luchthaven van Hongkong tot de Oosterweelverbinding, Leopold II-tunnel en de Berendrechtsluis in eigen land: de lijst aan opdrachten is door de jaren heen flink aangedikt. Ook onderstaande projecten mag het bedrijf achter zijn naam schrijven.
Palmeiland Jebel Ali
Palmeiland Jebel Ali spreekt van alle baggerprojecten het meest tot de verbeelding. Van 2002 tot 2008 bouwde Jan De Nul een eiland in de vorm van een palmboom voor de kust van Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten. Het gebied is 7 op 7 kilometer groot, bestaat uit 17 takken van 80 meter breed en doet dienst als vakantieoord. Om het eiland aan te leggen, werd 200 miljoen m³ zand gebaggerd en hergebruikt. Het wordt beschermd tegen de zee door een immense wal, goed voor 15 miljoen m³ rotsbekleding.
Het gebouw van de Europese Raad
Het Europagebouw, de hoofdzetel van de Europese Raad en de Raad van de EU, is vandaag een van de blikvangers van de Wetstraat in Brussel. Het Résidence Palace, dat dateert uit het interbellum, vormt de basis van het bouwwerk en werd van 2007 tot 2016 gerenoveerd. Jan De Nul richtte met bouwgigant Interbuild een tijdelijke handelsvennootschap op om samen het project te realiseren.
Nieuwe sluizen en toegang tot het Panamakanaal
In diezelfde periode, van 2009 tot 2016, bouwde Jan De Nul mee aan twee sluizencomplexen in het Panamakanaal: één aan de kant van de Atlantische Oceaan en één aan de kant van de Stille Oceaan. Die laatste is 55 meter breed, 427 meter lang en 18,3 meter diep. De sluizen maken het mogelijk om schepen te ontvangen die tot 12.000 containers kunnen vervoeren. Aan de bouw van de sluizencomplexen hebben zo’n 9.000 mensen meegewerkt.
De kabelverbinding tussen Kreta en Griekenland
Tot vorig jaar was Kreta elektriciteitsgewijs niet verbonden met het Griekse vasteland. Jan De Nul– dat over twee van de grootste kabelinstallatieschepen ter wereld beschikt – installeerde in 2021 een 135 kilometer lange kabel tot op zo’n één kilometer diepte.
Het werd een voorproefje voor het grootste kabelinstallatiecontract in de geschiedenis van het bedrijf: eind vorig jaar kreeg de baggergroep een belangrijke opdracht in Abu Dhabi, goed voor bijna 1.000 kilometer aan te leggen kabels.
Stormvloedkering Nieuwpoort
Om de Belgische kust te beschermen tegen zware stormvloeden, bouwt Jan De Nul momenteel mee aan een nieuwe stormvloedkering. Gisteren is een enorme betonnen drempel vanuit de haven van Antwerpen vertrokken naar de havengeul in Nieuwpoort. Het gevaarte is 23 meter breed, 42 meter lang, 5 meter hoog en 4.500 ton zwaar. Later zal in de betonnen drempel een stalen kering komen te liggen, die kan worden opgetrokken bij noodweer.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
