In Pakistan heeft het parlement oppositieleider Shahbaz Sharif verkozen tot nieuwe premier. Hij volgt de meer bekende voormalige cricketster Imran Khan op die enkele dagen geleden met een motie van wantrouwen wandelen was gestuurd. Khan blijft zich verzetten tegen wat hij een "buitenlands complot" noemt en het is de vraag hoe lang de nieuwe premier de vroegere oppositie kan verenigen.
Oppositieleider Shahbaz Sharif wordt de nieuwe premier van Pakistan, maar voor hoe lang?
Jos De Greef
Gepubliceerd:
Zaterdag is de regering van Imran Khan ten val gebracht door een motie van wantrouwen van de oppositie. Die had de steun gekregen van enkele parlementsleden en kleinere coalitiepartners van Khan die waren overgelopen.
Vandaag hadden de parlementsleden de keuze tussen twee kandidaten voor de opvolging van Khan. Diens PTI-partij (Pakistan Tehreek-e Insaf/Beweging voor Gerechtigheid) schoof ontslagnemend minister van Buitenlandse Zaken Mahmood Qureshi naar voor, maar die kreeg onvoldoende steun. Uit protest hebben de parlementsleden van de partij van Khan collectief ontslag genomen uit het parlement. (Lees verder onder de foto).
Zoals verwacht schaarde een meerderheid van de parlementsleden zich echter achter Shahbaz Sharif, de leider van de (voorlopig) verenigde oppositie en de jongere broer van voormalig premier Nawaz Sharif die na zijn veroordeling wegens corruptie in ballingschap in het buitenland woont. Die oudere Sharif was in de problemen gekomen nadat bleek dat hij via vennootschappen in Panama en de Caraïben in het geheim erg duur vastgoed bezat in Londen.
De nieuwe premier zit wel op wankele gronden: de oppositie bestaat uit voormalige erfvijanden die nu samen tegen Imran Khan opkomen en een aantal "malcontente" overlopers. Hoe lang die eenheid blijft duren, is nog maar de vraag. Bovendien beweert Imran Khan dat hij aan de kant is geschoven door "een buitenlands complot" van de Verenigde Staten met "collaboratie" van de oppositieleden zonder dat hij daarvan harde bewijzen kon voorleggen. Khan heeft zijn aanhangers opgeroepen tot protesten en hoopt vervroegde verkiezingen te kunnen winnen en zo een "comeback" te maken. Khan won in 2018 verrassend de verkiezingen en doorbrak zo het politieke "tweestromenland" waarbij de Moslimliga (PML-N) van de Sharifs en de Volkspartij (PPP) van de familie Bhutto haasje-over speelden in de regering.
Shahbaz, meer dan "jongere broer van..."
De nieuwe premier Shahbaz Sharif is 70. Shahbaz stond tot nu toe zijn hele carrière in de schaduw van zijn meer bekende broer Nawaz Sharif die drie keer premier was (1990-1993, 1997-1999 en 2013-2019). Nawaz werd drie keer ontslagen: een keer door de president, een keer door een militaire staatsgreep en een keer door het Hooggerechtshof. Politiek in Pakistan is niet voor doetjes.
Shahbaz Sharif komt uit dezelfde rijke familie van industriëlen en was drie keer minister-president van Punjab, de thuisbasis van de Sharifs en de rijkste en grootste provincie van Pakistan. Hij geldt als een efficiënt bestuurder, maar werd ook beschuldigd van corruptie en zat een tijdje in de gevangenis. Na de veroordeling van zijn broer Nawaz in 2018 werd Shahbaz de leider van diens PML-N-partij en nadien van de verenigde oppositie.
Met Shahbaz Sharif keert Pakistan terug naar de oude politieke dynastieën -en dat kan u letterlijk nemen, want het gaat om families- die traditioneel de politiek beheersen. Naast de Sharifs uit Punjab zijn de Bhutto's (van ex-premiers Zulfikar Ali en diens dochter Benazir) uit de provincie Sindh de grote tegenpolen. Bilawal Bhutto-Zardari, de huidige leider van die familie en zoon van de vermoorde Benazir Bhutto, steunt nu Shahbaz Sharif, maar beiden zijn uiteraard aartsrivalen. In eigen rangen moet Shahbaz opletten voor Maryam Sharif, de dochter van Nawaz Sharif, die door haar vader naar voren geschoven is als opvolgster aan het hoofd van de familie Sharif, van de partij PML-N en eventueel Pakistan. (Lees verder onder de foto).
Pakistan is met 220 miljoen inwoners en door zijn strategische ligging een heel belangrijk land. Het heeft het grootste leger in de islamitische wereld en is sinds twintig jaar ook een kernmacht. Het land grenst aan Iran, Afghanistan en aartsrivaal India -met wie het in onmin leeft- maar biedt ook een corridor over land vanuit de westelijke Chinese regio Xinjiang naar de Indische Oceaan.
Traditioneel is Pakistan een bondgenoot van de Verenigde Staten en van China, maar ook van Saudi-Arabië en de andere Golfstaten. Onder Imran Khan zijn ook de banden met Turkije en Rusland aangehaald. Pakistan is voor de voedselbevoorrading erg afhankelijk van graan uit Oekraïne en Rusland. Wat Pakistan niet heeft, is politieke stabiliteit. Zo goed als geen enkele premier heeft een volledige ambtstermijn kunnen rondmaken en staatsgrepen waren er schering en inslag.
