Pakistan lijkt in het midden van een politieke crisis te verzeilen. De oppositie wou premier Imran Khan vandaag met een motie van wantrouwen in het parlement ten val brengen, maar Khan wil dat parlement nu ontbinden en nieuwe verkiezingen uitschrijven. Door het overlopen van partijleden heeft hij geen meerderheid meer.
Pakistaanse premier Imran Khan vermijdt motie van wantrouwen en laat nieuwe verkiezingen uitschrijven
Jos De Greef
Gepubliceerd:
Bijgewerkt:
De voorbije week leek de politieke crisis in Pakistan naar een climax te groeien. De meerderheid van premier -en voormalig topsporter cricket- Imran Khan was afgebrokkeld nadat enkele kleinere coalitiepartners en leden van zijn eigen PTI-partij ("Tehreek-e Insaf"/Beweging voor Gerechtigheid) waren overgelopen naar de oppositie.
Vandaag had een vertrouwensstemming in het parlement de premier ten val moeten brengen, maar die heeft dat op de valreep vermeden. De vicevoorzitter die de zitting vandaag leidde -en partijgenoot van Khan- Qasim Suri noemde "de motie van wantrouwen in strijd met de grondwet" en stuurde de parlementsleden naar huis.
Kort daarop kondigde premier Imran Khan in een speech aan dat hij president Arif Alvi heeft gevraagd om het parlement te ontbinden en nieuwe verkiezingen uit te schrijven, zoals de grondwet toelaat. President Alvi is ook een partijgenoot en is vanmiddag op dat verzoek ingegaan. Anderzijds lijkt die grondwet ook te bepalen dat dit niet van toepassing is op een premier tegen wie een motie van wantrouwen is ingediend. Er zouden nu binnen de 90 dagen verkiezingen gehouden moeten worden.
De president zal de Nationale Assemblee ontbinden indien hij daartoe verzocht wordt door de premier
Artikel 58 van de grondwet van Pakistan
De oppositie in Pakistan is woedend en wil de stappen van Khan nu aanklagen bij het Hooggerechtshof. Voorlopig blijft premier Khan dus aan de macht en vermijdt hij dus een zo goed als zeker verlies bij een stemming in het parlement. Het Hooggerechtshof lijkt nu de sleutel in handen te hebben "en zal de situatie bekijken". Achter de schermen zal de legertop ook wel een rol spelen. In de praktijk betekent die rol vaak dat de militairen de toppolitici en partijen tegen elkaar opzetten en dan "de stabiliteit van de natie gaan verzekeren". Dat stafchef Qamar Bajwa gisteren -tegen de premier in- vindt dat de relaties met de VS moeten verbeterd worden, lijkt geen goed voorteken voor Imran Khan.
Imran Khan is nog niet uitgespeeld
Premier Khan heeft dus een zo goed als zekere nederlaag in het parlement kunnen afwenden, als hij tenminste de president en het Hooggerechtshof aan zijn kant krijgt. (Lees verder onder de foto).
Khan zwaait al dagen met een brief die zou moeten bewijzen dat de Verenigde Staten samen met de oppositie aan een complot werken om zijn regering ten val te brengen. Echt overtuigend lijkt dat misschien niet en Khan geeft ook niet veel details over de brief kwijt, maar feit is dat hij op die manier het latente anti-amerikanisme in Pakistan bespeelt. Met argumenten als "buitenlandse inmenging", "neo-kolonialisme", "verraad door de oppositie" hoopt hij de publieke opinie aan zijn kant te krijgen. Hij maakt daarbij gretig gebruik van nationalistische en religieuze argumenten.
Maak u geen zorgen, God waakt over Pakistan
Premier Imran Khan tijdens zijn toespraak tot de natie vandaag
Op die manier hoopt Khan vervroegde verkiezingen te winnen en onrealistisch is dat niet. De charismatische Khan heeft weliswaar als premier van zijn populariteit verloren, maar zou dat met zijn -al dan niet serieus te nemen- complottheorieën kunnen omkeren. Veel Pakistanen verwijten Khan de fors gestegen prijzen voor brandstof en voeding, anderen vinden dat de hele wereld daarvan het slachtoffer is en de premier niet direct verantwoordelijk is.
Pakistan is met 220 miljoen inwoners en door zijn strategische ligging een heel belangrijk land. Het heeft het grootste leger in de islamitische wereld en is sinds een tiental jaar ook een kernmacht. Het land grenst aan Iran, Afghanistan en aartsrivaal India -met wie het in onmin leeft- maar biedt ook een corridor over land vanuit de westelijke Chinese regio Xinjiang naar de Indische Oceaan.
Traditioneel is Pakistan een bondgenoot van de Verenigde Staten en van China, maar ook van Saudi-Arabië en de andere Golfstaten. Onder Imran Khan zijn ook de banden met Turkije en Rusland aangehaald. Pakistan is voor de voedselbevoorrading erg afhankelijk van graan uit Oekraïne en Rusland. Wat Pakistan niet heeft, is politieke stabiliteit. Zo goed als geen enkele premier heeft een volledige ambtstermijn kunnen rondmaken en staatsgrepen waren er schering en inslag.
