Minister Kitir brengt de nacht door als dakloze samen met tientallen inwoners van Sint-Truiden

Enchanté Sint-Truiden wil mensen samenbrengen om dakloosheid onder de aandacht te brengen. Daarom werd het grasveld voor de kerk van het Begijnhof omgetoverd tot een tijdelijke slaapplek. “Dak- en thuisloosheid is iets wat bezig is in onze steden en gemeenten in Vlaanderen”, vertelt Egon Heeren van Enchanté.  “Veel mensen kennen het in Sint-Truiden niet want je ziet de daklozen niet op straat. Maar ze zijn er wel.”

Vorig jaar is er bij een telling  in onze provincie vastgesteld dat er 1200 daklozen in Limburg zijn en 110 daarvan leefden in Sint-Truiden.

Eens ze op straat belanden is het moeilijk voor daklozen om terug een connectie met de maatschappij te vinden. Ze moeten niet alleen op zoek naar een huis, wat op zich al een financiële barrière is. Ze moeten ook verschillende andere drempels overwinnen om terug bij de maatschappij aan te haken.

Dat vertelde ook Dimitri tijdens de sleep-out. Hij is sinds 2015 verschillende keren opnieuw op de straat beland.  "Ik moet heel veel zelf op zoek gaan naar mensen die me kunnen of willen helpen. Daardoor sta ik na vijf jaar nog steeds niet op het punt waar ik wil staan." 

De zoektocht naar hulp is allesbehalve makkelijk, legt Dimitri uit: "Huurbazen die iets van je verhaal gehoord hebben of via het OCMW een waarborg nodig hebben, haken negen op de tien keer af. Na een tijdje ga je ook psychisch lijden en dan krijg je van de psychiatrie te horen dat zij geen daklozenopvang zijn, en dan verwijzen ze je door. Dan kun je enkel bij het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) terecht en daar hebben ze ook niet de middelen om mensen te geven wat ze nodig hebben." 

Minister van Ontwikkelingssamenwerking en Grootstedenbeleid Meryame Kitir hoorde de verschillende verhalen van de daklozen aan en beloofde hen om hun verhalen mee te nemen naar de daklozenconferentie die volgende week in Madrid plaatsvindt: "Ik ga zelf investeren in een Housing First project waarin er eerst voor gezorgd wordt dat daklozen zelf een dak boven hun hoofd hebben. Zo kunnen ze op adem komen en dan kunnen we ze de ondersteuning bieden die ze nodig hebben."