Familie Hendrickx kijkt samen naar korte kür van Loena op Winterspelen: "Beter vandaag wat minder dan donderdag"

"De zenuwen beginnen toch stilaan te komen", vertelde de mama van Loena Hendrickx bij Radio 2 Antwerpen, zo'n anderhalf uur voor Loena het ijs op moest. "Normaal kan ik rustig mijn tijd nemen en heb ik zowat mijn rituelen. Zo brand ik bijvoorbeeld altijd kaarsjes en zet ik de foto's van mijn moeder. Dat deden we vroeger ook al bij wedstrijden van Jorik. De oma was altijd hun grootste supporter."

Zoon Jorik, die eerder al een mooi palmares bijeenschaatste, is nu de coach van zijn zus Loena. Hij is de enige van de familie die nu mee naar Peking is.

Lutgart heeft wel geregeld contact met hen. "Ik heb ze vanmorgen nog gehoord en ze klinkt heel positief. Ze vertelde dat ze alleen wat stress had, maar ze voelt zich heel gelukkig. Ik heb ze nog geen enkele keer horen klagen sinds ze daar is. Ze geniet er enorm van, ook al moet ze hard werken op en naast het ijs."

Rond 14 uur komen de vader, de twee oudste broers en de schoonzussen van Loena en Jorik aan. "Die mannen komen recht van het dak", lacht Lutgart. De broers hebben een dakbedrijf. Hun truien met de naam van het bedrijf en aanmoedigingen voor Loena zijn niet toevallig in blauw en geel. "Dat zijn de kleuren van Arendonk", zegt Larris. "De kinderen op school zijn vandaag ook in blauw en geel." Want ook daar wordt gesupporterd.

Dat ze in de Kempengemeente trots zijn op hun succesvolle schaatsende inwoonster is dan ook duidelijk: op grote spandoeken langs de invalswegen is te lezen dat de hele gemeente supportert. Er hangen ook affiches en hier en daar wappert een Belgische vlag.

"Het doet ons echt veel deugd om heel Arendonk mee te zien supporteren," zegt Lutgart. "Loena is altijd een stil persoon geweest dus het is leuk om te zien dat iedereen meeleeft. Ik zal het een goede wedstrijd vinden als ze een goede kür heeft neergezet, maar vooral als ik zie dat ze zelf tevreden en gelukkig is."

En dan is het precies 14.25 uur en wordt het stil in de zetel. "Mijn tikker staat anders niet echt stil", lacht Larris zenuwachtig. "Komaan, jong!", klinkt het. "Oh, die blik...", zegt Lutgart, alsof ze al een slecht voorgevoel heeft. Enkele tellen later al houdt iedereen de adem in, wanneer Loena even een hand op het ijs moet zetten om recht te blijven. "Ik zei het al!". Maar zoon Larris sust. "Het maakt niet uit."

Twee minuten later is de opluchting groot. Loena haalt ruim voldoende punten om de lange kür op donderdag te mogen schaatsen. "Misschien was ze té ontspannen? Ik weet het niet. De druk is eraf nu, ik denk dat ze nu nog meer honger heeft voor donderdag", klinkt het overtuigd bij Larris. "Ik ben zo trots! Onze Jorik doet dat ook supergoed. Ik denk dat Loena geen betere coach kan hebben dan haar broer."

De foutjes van vandaag gaan volgens Larris niet blijven hangen in het achterhoofd. Ook Lutgart is daarvan overtuigd. "Vandaag zal ze nog wel eens een paar "dju" zeggen, maar donderdag zal ze helemaal weer gefocust zijn."