1 op de 3 huisartsen wil stoppen: "Wij werken harder, sneller en langer, maar er is een grens aan ons kunnen"

Bij huisartsen is het al lang niet meer vijf voor twaalf, maar half één. Uit een bevraging van de Artsenkrant blijkt dat maar liefst 1 op de 3 huisartsen wil stoppen. De hoge werkdruk, de zware administratielast en de lange dagen worden huisartsen vaak te veel. Dat is verontrustend,  want veel steden en gemeenten kampen nu al met een huisartsentekort. 

Isabelle Moriau is al 23 jaar huisarts in Essen, in een groepspraktijk waar in totaal vijf artsen werken. Samen beheren ze zo'n 9.000 globale medische dossiers, terwijl één arts er normaal gezien maar zo'n 1.000 tot 1.200 voor zijn rekening zou moeten nemen. Te veel patiënten per arts dus. 

Daar komt nog eens bij dat veel huisartsen in Essen er de brui aan geven, vertelt Moriau. "Sinds oktober zijn er nog drie huisartsen gestopt.  Eén huisarts in opleiding is niet vervangen, één huisarts verhuist naar Kontich", vertelt Moriau. "Morgen is het de laatste dag van een collega-huisarts die 15 jaar huisarts is geweest en de handdoek in de ring heeft gegooid." 

Net omdat huisartsen vaak al te veel patiënten hebben, is het niet eenvoudig om de patiënten van huisartsen die stoppen op te vangen. "Het probleem is dat alle huisartsen in Essen een patiëntenstop hebben," weet Moriau. "Buurgemeente Kalmthout kampt met hetzelfde probleem."

Het gemeentebestuur van Essen, de burgemeester en het ziekenhuis proberen mee naar oplossingen te zoeken. Zo komt er een vacature voor een arts die een aantal uren per week patiënten kan opvangen die geen huisarts hebben. "Alle mensen die chronische zorg nodig hebben, zoals kankerpatiënten en rusthuispatiënten, hebben we verdeeld onder de artsen die er nu nog aan het werk zijn", vertelt Moriau.

Er zijn dus meer huisartsen nodig, maar die vinden is niet eenvoudig. "We hebben een vacature uitgeschreven voor de zomer. Daar hebben we nul sollicitanten op gehad. Niemand", zegt Moriau. Het feit dat één op drie huisartsen aan stoppen denkt, is volgens Moriau dan ook alarmerend. "Wij hebben bij ons in het dorp nog een collega van 72 jaar die werkzaam is, nog één van 71, twee van 68, twee van 62. Nu hebben we al een enorm probleem, maar over vijf jaar hebben we een desastreus probleem. Oudere collega's houden vol omdat ze weten hoe nijpend het tekort is."

Het beroep van huisarts is sinds de coronacrisis dan ook een pak zwaarder geworden, weet Moriau. "Ik weet nog dat Maggie De Block (voormalig minister van Volksgezondheid, Open VLD) aan het begin van de coronacrisis zei: bel uw huisarts. Ik dacht: oei, Maggie, dat is niet goed. Mensen hebben massaal gebeld. Tienduizenden telefoons. Wij zijn overspoeld geweest."

Moriau is vooral teleurgesteld in de overheid. "Ik voel mij enorm in de steek gelaten, elke dag opnieuw", getuigt ze. "Twee weken geleden hoorden we bijvoorbeeld nog dat er een wetsvoorstel klaarligt om niet-gevaccineerden gratis op consultatie te laten komen bij de huisarts voor een gesprek. Ik dacht: ik heb nog niet eens tijd om mijn zieke mensen te zien. Een antivaxer is overtuigd van zijn keuze, die moet mij niet bellen, maar Maggie of Frank. De overheid blijft de zure appel, die ondertussen rot is, aan ons doorgeven."

De toegenomen werkdruk zorgt er ook voor dat huisartsen minder tijd kunnen vrijmaken voor hun patiënten. "Mijn man is ook huisarts en werkt net als ik al bijna 25 jaar. Vroeger had hij elk kwartier een patiënt, nu om de 10 minuten", zo illustreert Moriau het probleem. "Wij werken harder, wij werken sneller en wij werken langer. Wij houden dat niet vol en het probleem wordt alsmaar groter."

Moriau kijkt dan ook naar de overheid voor een oplossing. "Wij kunnen dit niet oplossen, dat moet de overheid doen. Ik zou Frank Vandenbroucke (minister van Volksgezondheid, Vooruit) heel graag uitnodigen op een maandagochtend om te komen kijken naar hoe wij werken", zegt ze. "Wij zoeken naar oplossingen, maar er is een grens aan ons kunnen."