Een Gentenaar die nu in het buitenland woont, doneerde vóór 2007 jarenlang sperma in het UZ Gent en het UZ Brussel. Dat zou tot gevolg kunnen hebben dat hij honderden kinderen heeft. Sinds 2007 is spermadonatie wettelijk geregeld en beperkt, maar nog steeds anoniem. "In meerdere ziekenhuizen doneren is in theorie nog altijd mogelijk," zegt dokter Vanden Meerschaut van het UZ Gent.
Gentse spermadonor mogelijk vader van honderden kinderen: "Doneren in meerdere klinieken kan nog altijd," aldus UZ Gent
In de krant De Standaard doet Guy Turf zijn verhaal over spermadonaties toen hij jong was. Hij woonde in Gent en verdiende een centje bij met spermadonaties in het UZ. Hij deed dat 2 jaar lang 2 keer per week en kreeg er zo'n 25 euro per keer voor. Spermadonaties waren toen anoniem en niet wettelijk geregeld. Nadat de man verhuisde naar Vlaams-Brabant doneerde hij weer voor een lange periode in het UZ Brussel. Via een privé DNA-bank ontdekten verschillende mensen dat hij hun vader was. De man beseft nu dat hij wel honderden kinderen zou kunnen hebben.
Gentse spermadonor doneert 500 stalen
Kan het nu nog?
"Ik schrik ervan", zegt dokter Frauke Vanden Meerschaut van het UZ Gent, "vooral als ik vergelijk met de situatie nu." De dokter legt uit dat een donor een 10-tal keer kan doneren in het UZ Gent. "Wettelijk is het sinds 2007 geregeld dat een donor maximaal aan 6 gezinnen mag doneren. Bij de meeste mannen zijn 10 donaties daarvoor voldoende." Er zijn voorwaarden aan verbonden. "Er is een leeftijdsgrens, er zijn bloedonderzoeken, en ook nog een psychische en genetische screening." Ook de vergoeding is wettelijk geregeld, "dat is een onkostenvergoeding tussen 50 en 80 euro".
In tijden van DNA-onderzoek is anonimiteit een flou gegeven
Dokter Frauke Vanden Meerschaut
Is het nog anoniem?
Dokter Vanden Meerschaut bevestigt dat een spermadonatie nog altijd anoniem is. "De naam wordt geregistreerd, maar eens aanvaard als donor, dan wordt er een nummer aan gegeven waarmee verder wordt gewerkt." Maar die anonimiteit is de dag van vandaag relatief, merkt de dokter op. "Een ziekenhuis geeft geen identiteitsgegevens vrij, maar er bestaan private DNA-databanken waar je een dna-staal kan aanleveren en je voorouders opzoeken. Dat is buiten het wettelijk kader. In tijden van DNA-onderzoek is anonimiteit een flou gegeven."
Wetgeving hinkt achterop
"Omdat er geen landelijke registratie is, kunnen ziekenhuizen de gegevens niet algemeen opvragen", legt de dokter uit. "In theorie is het dus mogelijk dat ziekenhuizen niet van elkaar weten. Maar we vragen wel aan de donoren of ze al elders gedoneerd hebben."
Persoonlijk vindt de dokter dat de wetgeving achterloopt op de tijdsgeest. "Ethisch maatschappelijk loopt de wet achterop. De tijden nu zijn anders dan 30 jaar geleden. Geheimhouding is niet meer van deze tijd."
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant


