Blik achter de schermen van Lincoln College in Oxford, de nieuwe school van prinses Elisabeth: eeuwenoud en wereldtop

Om te beginnen: dé universiteit van Oxford bestaat niet als zodanig. Ze bestaat eigenlijk uit 45 aparte colleges, die elk hun eigen geschiedenis hebben, elk apart gefinancierd worden, en voor een groot deel zelfstandig bestuurd worden.

De term “Universiteit van Oxford” slaat eigenlijk op een koepelorganisatie boven al die colleges. In één van die colleges, Lincoln College, gaat kroonprinses Elisabeth de komende jaren studeren. Maar in welke wereld komt ze eigenlijk terecht? En hoe anders is die wereld dan een universiteit hier in eigen land? 

Bij ons is het gebruikelijk dat je als student zelf voor een kot of logies zorgt, en je vervolgens inschrijft in een faculteit, waar alle vakken van je gekozen studierichting onderwezen worden. Het systeem in veel Britse universiteiten – zoals Oxford en Cambridge - is totaal anders. 

Als je toegelaten wordt tot een college, dan slaap je ook in je college. Alle studenten hebben een kamer in de – vaak historische – gebouwen van het college, ze eten in de – ook vaak historische – gemeenschappelijke eetzaal, en hebben gemeenschappelijke ruimtes om zich te ontspannen. Daarnaast heeft elk college eigen sportclubs, eigen verenigingen en eigen activiteiten. Zo heeft Lincoln College een eigen roeiclub.

Als je wil gaan studeren in Oxford, dan moet je een aanvraag doen bij één van die colleges, en je wordt enkel toegelaten als je heel hoge cijfers hebt gehaald op school én geslaagd bent voor aartsmoeilijke tests. 

Ben je geselecteerd, dan ga je deel uitmaken van de hechte groep studenten van jouw college. Vaak zijn dat er maar een paar honderd, elk college bepaalt hoeveel studenten het toelaat.  

Aan elk college zijn eigen professoren verbonden, en je kiest vaak je college op basis van de professoren die gespecialiseerd zijn in de studierichting die je hebt gekozen. 

Maar in Oxford heb je een erg grote keuze om je eigen studiepakket helemaal op maat samen te stellen, en dus kan je ook les gaan volgen bij diverse professoren die aan andere colleges verbonden zijn. 

Grote aula’s waar je met honderden studenten tegelijk een hoorcollege volgt, dat is maar een deel van het verhaal in Oxford. Het hangt een beetje af van je studierichting. 

Maar het Britse universitair systeem is bekend om zijn “tutorials”, waarbij je één-op-één les krijgt van je prof. Elke student apart (of per twee of per drie) krijgt dus persoonlijk les, en daarmee ook de volle aandacht van de proffen. Die tutorials vinden tweemaal per week plaats. Daarnaast moet je zelf ook veel werkstukken maken en papers schrijven, die streng beoordeeld worden. Een mix dus van hoorcolleges, tutorials en zelfstudie.

Lincoln College is één van de oudste van Oxford. Het is al in 1427 opgericht door de toenmalige bisschop van Lincoln, Richard Fleming, voor studenten in de theologie. 

Het was zijn wens “dat het een klein college wordt van waarachtige studenten in de theologie, die de mysteries van de Bijbel verdedigen tegen die onwetende leken die de heilige parels van de Schriften met hun zwijnensnuiten besmeuren.”

Vandaag wordt het als onderwijsinstelling gerekend bij de absolute top. Er zijn maar 300 “undergraduates” (enigszins te vergelijken met bachelorstudenten bij ons) en nog eens evenveel “postgraduates” (masterstudenten zeg maar). Vrouwelijke studenten zijn pas toegelaten sinds 1979.

Bijna alle gebouwen van Lincoln College zijn historisch, gaande van de 15e tot de 19e eeuw, en daar zijn ze best trots op. In een handboek voor nieuwkomers staat: “Anders dan veel andere colleges hebben wij geen rottige bijgebouwen uit de zestiger jaren die alle mooie plekjes zouden bederven.”

De middeleeuwse keukens van Lincoln College bestaan nog altijd, en die lokalen worden nu nog altijd als keuken gebruikt. 

De kamers van de studenten zijn verdeeld over verschillende gebouwen: 80 studenten wonen rond de drie binnenplaatsen van het college, 100 studenten hebben kamers boven de winkels in Turl Street, aan de overkant van het hoofdgebouw. Ook boven “The Mitre”, een historisch café-restaurant dat al eeuwenlang een begrip is in Oxford, en dat na een restauratie nog even gesloten is. Verder zijn er nog studentenkamers van Lincoln College in de omliggende straten Bear Lane, High Street en Museum Road.

Heel beroemd is ook de bibliotheek van Lincoln College: ze bevat naar schatting 60.000 boeken en is gevestigd in een kerk: All Saints Church, uit de 18e eeuw. Zoek je een pamflet van de Engelse Burgeroorlog uit de 17e eeuw, of een kattebelletje van de grondlegger van het methodistische geloof John Wesley uit de 18e eeuw: hier moet je zijn. Maar als buitenstaander heb je wel een grondig gemotiveerde toelating nodig. 

De gebouwen zijn een gewild decor voor filmregisseurs: zo zijn drie episodes van de detectiveserie “Morse” gedraaid in Lincoln College. En ook voor de spin-off “Lewis” is de gevel van Lincoln College in Turl Street als decor gebruikt.

Oxford ontsnapt niet aan de Britse hang naar rare tradities, en dat geldt ook voor Lincoln College. Dat beschouwt het naburige Brasenose College als een rivaal. Er gaat een verhaal dat studenten van het college ooit – eeuwen geleden - achtervolgd werden door een straatbende. De portier van Lincoln College liet ze net op tijd binnen, maar er was ook één student bij van de eeuwige rivaal, het naburige Brasenose College. 

De portier van Lincoln hield hem tegen, en ontzegde hem dus een veilig onderkomen. Hij viel dan ook ten prooi van de straatbende en liet daarbij het leven. In een andere versie van het verhaal stierf de Brasenose-student in een duel met een Lincoln-student. 

Hoe dan ook: Lincoln College vond dat het iets goed te maken had. Elke Hemelvaartsdag zet het nog altijd een deurtje open, het enige in een scheidingsmuur tussen de twee colleges, en worden studenten van Brasenose uitgenodigd om gratis bier te komen drinken in Lincoln College. Sinds de negentiende eeuw worden er klimopblaadjes aan het bier toegevoegd: “om overconsumptie te ontmoedigen.”

Tussen haakjes, op de eigen website voor bachelorstudenten van Lincoln College kan je nog altijd een merkwaardig zinnetje lezen: “Of je nu hulp nodig hebt voor logies of werk, of als je zin hebt om een ander college de oorlog te verklaren, of simpelweg zin hebt in een koekje: er is altijd iemand die je van dienst kan zijn!” 

Dat zullen Elisabeth en haar ouders natuurlijk zelf het beste weten, maar je kan makkelijk een paar pluspunten bedenken. Zo is die kleine huiselijke gemeenschap van studenten, samen met de beslotenheid van de gebouwen natuurlijk een voordeel als je rekening moet houden met de beveiliging die nu eenmaal altijd noodzakelijk is rond een kroonprinses. 

Het college heeft ook uitstekende studiebegeleiders, het beroept zich op een grote gastvrijheid voor alle geloofsovertuigingen en gezindten, en de studentenbevolking is heel divers en komt uit alle hoeken van de wereld. 

Maar de kwaliteit van de opleiding en de persoonlijke aanpak hebben vermoedelijk de doorslag gegeven.