Mensen in armoede door corona blijven onder de radar: "Het moeilijkste aan weinig geld hebben, is hulp vragen"

“We merken dat steeds meer mensen die het vroeger relatief goed hadden, nu in de miserie belanden", zegt Cindy Van Geldorp van het Netwerk tegen Armoede. Ze is ervaringsdeskundige. "Bij onze 58 verenigingen zien we voorlopig niet meer volk over de vloer, behalve een stijgende vraag naar noodhulp en voedselpakketten. Met de winter voor de deur vrezen we dat heel wat daklozen en mensen zonder papieren letterlijk in de kou blijven staan."

Wie het al moeilijk had voor de coronacrisis, heeft het nu nog moeilijker. Maar er is ook een steeds groter wordende groep mensen die tijdens de coronacrisis in financiële moeilijkheden zijn beland.

Zo hebben COVID-19 en de lockdown de horecasector hard getroffen. Dat ondervond chef-kok Timmy Bleys aan den lijve. "In februari verdiende ik maandelijks 2.500 euro netto. Met de technische werkloosheid in maart halveerden mijn inkomsten naar 1.300 euro. In de zomer kon ik nog een beetje werken, maar er kwamen bijna geen klanten meer waardoor het restaurant waar ik werkte failliet ging. En nu verdien ik dus niets meer. De hulpkas wordt momenteel overrompeld, waardoor het vaak maanden wachten is tot je hulp kan krijgen."

"Maar in de horecasector moet je sowieso creatief zijn. Het is mooi om te zien dat er zoveel solidariteit bestaat onder concullega's. Momenteel kan ik afwisselend met drie andere collega's die ook geen inkomen hebben, tijdelijk terecht in de keuken van het restaurant "Hoøk" in Borgerhout. Onder de naam "4 chefs" kunnen wij om de week meeneemmaaltijden aanbieden aan klanten. Het is niet veel, maar op die manier kan je toch bezig blijven", zegt Bleys. 

Ook voor VUB-student Inas Djelloul komt de tweede lockdown hard aan. "Ik vind geen jobs meer", zegt zij. "Ik heb geen job nodig om uit te gaan of om nieuwe kleren te kopen, maar om mijn kot en mijn boeken te kunnen betalen. Mijn ouders betalen wel mijn inschrijvingsgeld, maar ze hebben niet genoeg middelen om ook mijn kot en boeken te kunnen betalen. Die betalingen moet ik nu dus uitstellen. Nochtans doe ik echt mijn best. Ik heb dit jaar allerlei jobs gedaan om toch te kunnen overleven, van chauffeur, postbode, tot zelfs wespenverdelger. Maar nu zijn ook die jobs weg door de lockdown."

Toch blijft ze niet bij de pakken neerzitten. "Ik heb een mini-zaakje opgericht om toch nog iets te kunnen verdienen. Onder de naam 'Kotfood by Fizzy' maak ik eten in mijn kot en dat verkoop ik dan door aan mijn medestudenten. Aan studenten die het zelf financieel moeilijk hebben, geef ik het gratis. Er zijn veel mensen die een etentje wil betalen voor studenten die het niet kunnen betalen."

Voor de 22-jarige Sam Thompson is armoede niet nieuw. Hij heeft het vroeger al financieel moeilijk gehad, maar COVID-19 veroorzaakt nog meer problemen. "Het moeilijkste aan te weinig geld hebben, is hulp moeten vragen", zegt hij. "Toch merk ik dat veel mensen bereid zijn om de medemens te helpen als je maar om hulp vraagt."

Op sociale media vond hij groepen waar mensen elkaar helpen. "Er zijn Facebookgroepen zoals "Zonder honger naar bed" waar je terechtkan als je geen eten hebt. Daar bieden mensen het eten aan dat ze over hebben. Toen ik in moeilijkheden zat, heb ik er vaak gebruik van gemaakt. Maar nu probeer ik zelf ook de anderen te helpen. Soms koop ik dan aardappelen met korting en als ik er over heb, bied ik die aan in die groepen", zegt Sam.