In het Jan Palfijnziekenhuis in Gent is een nieuw psychiatrisch dagcentrum De Kolibrie geopend. In het dagcentrum kunnen mensen die kampen met mentale problemen groepssessies volgen zonder dat ze moeten overnachten in het ziekenhuis. Door de coronacrisis werd de opening enkele weken uitgesteld, maar het dagcentrum komt nu erg van pas: “Tijdens onze eerste sessie bleek duidelijk dat heel wat cliënten hun structuur kwijt zijn en zich onzeker voelen doordat ze bijvoorbeeld technisch werkloos zijn”, vertelt verpleegkundige Marijn.
Gentbrugge
Jan Palfijnziekenhuis in Gent opent nieuw psychiatrisch dagcentrum: “Zeer welgekomen tijdens de coronacrisis”
In De Kolibrie zullen de komende acht weken zes patiënten intensieve dagtherapie volgen. Twaalf anderen staan al op de wachtlijst. “Door de coronamaatregelen is de groep kleiner dan normaal”, verduidelijkt psychologe Marijke De Lepeleire.
Lockdown
Het ziekenhuis heeft al een sterk uitgebouwde psychiatrische afdeling, maar er was toch nood aan kortdurende en intensieve dagtherapie voor volwassenen of ouderen die worstelen met depressies, relationele problemen of angsten. “Zij zijn sterk genoeg of hebben een sterk netwerk om na de dagtherapie terug te keren naar huis om te overnachten of te werken”, zegt psychologe Marijke.
De opening van De Kolibrie werd enkele weken uitgesteld door de coronacrisis maar het dagcentrum is net tijdens die crisis extra welkom. “We horen van velen dat ze eenzaam zijn en dat de dagen allemaal op elkaar lijken. Er was iemand die zich onzeker voelt doordat hij technisch werkloos is. Ook de spanning en ruzies die het thuiswerken met zich meebrengt doordat bijvoorbeeld ook de kinderen of partner thuis zijn”, legt verpleegkundige Marijn uit.
Anders werken
Tijdens de sessies werken de patiënten zelf actief mee om tot een herstel te komen, maar door de coronamaatregelen verloopt dat wat anders dan voorzien. Zo start De Kolibrie met een groep van 6 mensen in de plaats van twee groepen van 8.
Een kleinere bubbel is maar een van de vele aanpassingen die het team maakt. “Iedereen draagt een mondmasker al maakt dat de non-verbale communicatie niet gemakkelijk. Maar we houden voldoende afstand, zodat je je masker kunt aflaten tijdens het spreken. We verluchten de kamer telkens en iedereen heeft z’n vaste plaatsje”, zegt ergotherapeute Ilse De Baets. Een deugddoende knuffel of schouderklopje zitten er nu wel niet in. “Maar een bevestigende knik doet ook al veel”, lacht psychologe Marijke van onder haar mondmasker.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
