Naar hoofdinhoud

"And you must suffer" ontroerende opener van Klarafestival

Met de wereldpremière van "And you must suffer" is de kop van het Klarafestival eraf. Het lijden in de muziek, en daarmee ook meteen het erbarmen, is begonnen. Een ging een grote golf van ontroering door de zaal van het Kaaitheater gisteravond, toen de Christus in Bach's Johannespassie stervend neerviel begeleid door de stem van een sopraan, een engel. Een zucht van berusting ging door het publiek, toen het Poolse koor het iconische "Ruht wohl" aanhief. Erbarmen, zou je kunnen zeggen, niet voor niets het thema van het festival.
Hilde De Windt
Gepubliceerd:

"And you must suffer" is een productie van het Klarafestival en Transparant. In deze "mise-en-espace", zoals hij het zelf noemt, heeft de Frans-Libanese regisseur Pierre Audi vooral de twijfel en de vragen rond het lijden geaccentueerd. Dat geeft de voorstelling meteen een eigentijdse dimensie. Pontius Pilatus twijfelde over zijn beslissing, stelde de waarheid in vraag. Ook nu kampen we met vragen over wat het juiste is, wat de waarheid is en hoeveel offers daarvoor moeten worden gemaakt, zeker in naam van de religie.

De hele voorstelling speelt zich af in één setting op het podium. Het Baroque Orchestra B'rock en het Poolse NFM CHoir vormen een driehoek. In het midden, op een dirigententrapje draaien Christus, de Evangelist en Pilatus voortdurend om elkaar heen. Audi heeft de twijfel en de wanhoop bij de personages gevisualiseerd in trage, kleine bewegingen en scherpe kruisende blikken. Koor en solisten zijn blootsvoets, gekleed in sobere tinten, met wit voor Jezus en zachte kleuren voor het koor. De dirigent heeft zijn podium afgestaan aan de hoofdpersonages en leidt zijn muzikanten bescheiden vanop een stoel aan de zijkant.

Scenografie gebaseerd op beelden van Wim Delvoye

Die sobere regie geeft plek aan het dramatische en emotionele in de Johannespassie. Tegelijk maakt ze openingen voor hedendaagse commentaren op het gegeven. Wim Delvoye's verbeelding van de kruisweg, bijvoorbeeld, met röntgenfoto's van muizen, is de basis van het "beeldverhaal" dat op de achtergrond wordt geprojecteerd. Videaste Mirjam Devriendt ging daarmee aan de slag. Haar zwart-wit trage beelden van handen bijvoorbeeld, "tekenen" als het ware de twijfel, het loslaten en weer pakken van overtuigingen.

Annelies Van Parys schreef een eigentijdse intro, muziek die voelbaar ontstaat vanuit het absolute niets. Ook het slot is van haar hand. Daarmee zet ze de toon voor een tweeledige interpretatie van het lijdensverhaal die ook tussen de twee delen van de Passie een invulling krijgt. Daar komt dan een creatie van de Palestijns-Israëlische Samir Odeh-Tamimi "L'apocalypse arabe I".

Na de Passie dus weer eigentijdse muziek, heftige bewegingen van koor en orkest, en een beklijvende videopassage van de verwoeste Syrische steden in infrarood. Bach meets 2016: lijden en wanhoop in tijden van oorlog. Het erbarmen moet hier helaas nog komen.

Voor deze componist is de Johannespassie een boodschap van hoop. En hoewel die niet hoog oplaait, laat ze zich in alles voelen, tot in het licht dat op een hele zachte maar gloedvolle manier als een mantel over het podium valt, maar wel de de expressie op de gezichten laat zien. Deze 2,5 uur durende voorstelling wordt gedragen door een intense compassie. Een eeuwenoud, maar actueler dan ooit, antwoord op de noden van de tijd.

"And you must suffer" speelt nog vanavond, morgenavond en zondagmiddag in het Kaaitheater in Brussel. Het programma van het Klarafestival met als thema "Erbarme dich" vind je op www.klarafestival.be.

Meer weten over

Meest gelezen

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Maak van VRT NWS jouw voorkeursbron op Google

Google heeft een nieuwe functie gelanceerd waarmee je zelf kunt kiezen welke bronnen je eerst ziet wanneer je zoekt. Zo mis je nooit meer het laatste nieuws van VRT NWS.

Lees ook

  • general.player.loading"
  • general.player.loading"
  • general.player.loading"
  • general.player.loading"
  • general.player.loading"