Amsterdam in de ban van de foto op Unseen festival

Le tout Amsterdam was er weer, op de openingsavond van de vierde Unseen fotobeurs . In die korte tijd heeft het evenement rond fotografie zich stevig op de kaart gezet. Dit jaar kun je niet alleen in de Westergasfabriek gaan kijken waar het heen gaat met de hedendaagse fotografie, maar ook heel wat organisaties in de stad doen mee.

Unseen wil nieuw fototalent laten zien, en onbekend werk van bekende fotografen. Een statement waarmee ze zichzelf onderscheiden van andere fotobeurzen. Het is een beurs, en geen festival, het gaat hier om verkoop.

Met nieuw, jong en onbekend een gooi doen naar verkoop is op zich al avontuurlijk en verdient daarom alleen al respect. En het is gewoon leuk, en heel erg gezellig. Maar voor de die hard foto-addict is het natuurlijk bovenal een ontdekkingstocht naar nieuwe beelden, trends, en verborgen schatten.

De hoofdmoot van het gebeuren is de expo in de rotonde van de Westergasfabriek. De cirkelvormige opstelling in bloot-houten structuren is intussen een handelskenmerk geworden.

Veel galeries hebben er hun eigen stek. Ze komen natuurlijk voor een groot deel uit de klassieke cultuursteden zoals Amsterdam, Berlijn, Londen, Parijs, maar ook uit verrassende hoeken Belfast,Tokio, Antwerpen, Warschau.

Draagt bij tot het avontuurlijke gevoel: iedereen wordt een beetje ontdekkingsreiziger. Op de fair zelf is de kwaliteit wisselend, maar laat dat inherent zijn aan het concept. Het is een verkoopbeurs, en dus is er voor elk wat wils.

De overvloed aan collage fotografie die we afgelopen jaren zagen lijkt te minderen, en plaats te ruimen voor zwart wit fotografie, opvallend veel landschappen. “Onze” Stephan Vanfleteren scoorde hoog met zijn grote zee-schappen.

Ook Awoiska Vandermeulen toonde natuur met een laag bij in zwart wit, net als de Japanse Akiko Takizawa bijna mystieke Japan-scapes maakt in zwart wit, die des te mysterieuzer worden door de 19e-eeuwse collotype print techniek.

Er hangt ook opmerkelijk veel niet-realistisch werk: surrealistische beelden (isabel Wenzel, die vanuit haar acrobatie achtergrond benen- zonder- lijf gaat verdubbelen), maar ook bijna magische (Takeda) en heel abstracte beelden.

Het werk rond de spanning tussen zichtbaarheid en onzichtbaarheid van Inka en Niklas zijn schilderijtjes, erg mooi - fotobeelden meer dan foto’s. 3D-werk staat er ook, zeker nieuw, maar nog niet van die aard dat het echt blijft hangen.

Er hangen inderdaad een hoop primeurs, maar een grote beurs als deze moet het toch ook hebben van genoeg grote namen. Zoals de Amerikaan Todd Hido, met recent werk uit "A survey". Of de Siberische Evegenia Arbugaeva wiens beklijvende recente project "The weather man" te bekijken is.

Constante op de site is de boekenmarkt, waar grote uitgeverijen als Kehrer Verlag vrolijk naast kleine collectiefjes staan, zoals het sympathieke Salvo uit Den Haag. De grote Todd Hido, overigens ook serieus vertegenwoordigd op de expo, met bijna een persoonlijke tentoonstelling, zat er boeken te signeren.

Unseen is aan zichzelf verplicht om een Dummy Award uit te reiken, een prototype van een boek dat nog niet is uitgegeven. Gisteren kaapte de Japanner Yoshiori Masuda de prijs weg met zijn "Tiger2". "Een vreemd, gedurfd, uitdagend boek, controversieel maar wel een instant klassieker", oordeelde de jury.

Neem veel geld mee, of helemaal geen. Want je kan er kleine pareltjes kopen voor niet te veel geld, maar er zijn er zoveel dat het kan aantikken. En dan heb je nog niet eens die gesigneerde "Song book" van Alec Soth….

Loop dan nog even langs de expo van Elliot Erwitt met heerlijke zwart wit bariet prints in de Havana Club, trek naar de Citroen Kunsthal op het zuid voor Koos Breukel, en zwerf langs alle expootjes in de stad, en het begint te lijken op een noordelijke versie van Le Mois de la Photo in Parijs.